Een bijdrage van Rosalie Thomassen, gepubliceerd op 1 september 2010
Aanleg Waalbrug in 1934 (foto: Regionaal Archief Nijmegen)
Zo, het is afgelopen met de pruimentijd. Einde aan het zomerse geluier en de vakantiepret, het is weer tijd om de handen uit de mouwen te steken. Aanpoten geblazen, vooral voor veel politici die toch echt iets aanmoeten met de groeiende begrotingstekorten en de onvermijdelijke bezuinigingen. In Den Haag wordt men het ogenschijnlijk nooit meer eens. Er is na weken onderhandelen nog geen standvastige coalitie in beeld. De onderlinge verhoudingen staan daar op scherp. Hoe anders is het in Nijmegen. Sinds ons nieuwe College B&W werd aangesteld is het een al gemoedelijkheid. Tot nog toe zijn er geen grondige hervormingen doorgevoerd of alarmerende maatregelen aangekondigd. En er is (nog) met niemand ruzie gemaakt, een relletje over het Heumensoord daargelaten.
Ongetwijfeld zullen de gevoelens van ongenoegen alsnog aangewakkerd worden. Wie weet gebeurt dat al volgende week. Twee wethouders, Kunst en Van der Meer, schetsen tijdens een debat op 7 september het toekomstbeeld van de stad tot aan 2014. Drie thema’s staan hierin centraal: bezuinigen, duurzaamheid en cultuurhistorie.
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 26 juli 2010
De kwestie rondom het gebruik van het labyrinth voor feestjes en partijen sleept maar voort. Ineens stonden er bomen in bakken op het werk van Jaap van Hunen en Klaus van de Locht. Er kwamen biertenten op een kunstwerk. En tegen de muur met het werk van Julius Popp kwam een wc-container te staan. En een spotlicht in het midden. Dit alles zonder overleg danwel toestemming van de kunstenaar(s) en de erfgenamen. Nijmegen kan blijkbaar niet op een normale manier respectvol met kunst in de openbare ruimte omgaan. Een eigentijds sprookje. Hoe loopt dit af?
Een bijdrage van Heyta Melssen, gepubliceerd op 25 juli 2010
Er zijn dagen dat ik best tevreden ben met de plek waar we wonen. Maar er is één dag per jaar dat het een extra leuke plek is: de laatste dag van de Nijmeegse Vierdaagse. Dan wonen we namelijk op een steenworp afstand van het begin van de Via Gladiola.
Veel mensen moeten al lang van te voren een stoel klaar zetten en de hele dag blijven om van een plaatsje verzekerd te zijn. Wij lopen elk uur even naar de hoek van de straat om te zien wat er gebeurt. Zodoende heb ik dit jaar een van-uur-tot-uur fotoserie van de hoek St. Anna-Groenestraat gemaakt. Ruim 100 foto’s waren het resultaat. Ik zal jullie niet vermoeien met de hele serie, dus hierbij een kleine selectie.
Kwartover 10 ’s morgens, richting zuiden. Lees verder »
Een bijdrage van Willem Melssen, gepubliceerd op 21 juli 2010
Zij staat er, met een springtouw in haar handen, al sinds 1957 en heeft waarschijnlijk veel vaker mensen gezien dan de voorbijgangers haar. Het kunstwerk Touwspringend meisje van kunstenaar Bart Welten (1922 – 1970) staat onopvallend in een grasperk met speeltuintje tussen de Hatertseweg en de Hazenkampseweg. Lees verder »
Een bijdrage van Gastbijdrage, gepubliceerd op 18 juli 2010
De redactie van Nijmegen Centraal heeft de nieuwste gemeenteraadsleden uitgenodigd een bijdrage te leveren aan deze website. Deze gastbijdrage is van Leon Busschops van CDA.
Nijmegen gaan er prat op. We zijn een ‘health city’, een stad met een belangrijk aandeel van de gezondheidszorg in zorg, opleiding en onderzoek. Sterker nog, we verkopen onze innovatieve ideeën aan de rest van de wereld. In juni sprak onze gemeenteraad over de jaarrekening 2009. Onze stad is financieel – het verslag gelovende – ook ‘healthy’. Maar zijn we ook zo gezond?
Vorige maand kreeg ik zoals de meeste Nederlanders mijn vakantie-uitkering. Ik rekende me rijk. Het extraatje had ik nog niet op mijn spaarrekening staan of de telefoon ging. “Meneer Busschops, u had een afspraak bij ons voor uw auto morgenvroeg. We zien nu echter dat de auto een grote in plaats van een kleine beurt nodig heeft. Is het een probleem als u ‘s middags komt? Dat past beter in onze planning.” Omdat ik toch een vrije dag had genomen, de zon scheen en ik niets gepland had, was het mij om het even. De aardige mevrouw van de receptie dankte hartelijk voor mijn flexibiliteit. Even overwoog ik er nog een campagneboost van te maken door haar te zeggen dat CDA’ers van nature flexibel zijn, maar dat ik heb maar achterwege gelaten. Landelijk en lokaal moet je immers weten te scheiden.
Een bijdrage van Gastbijdrage, gepubliceerd op 16 juli 2010
De redactie van Nijmegen Centraal heeft de nieuwste gemeenteraadsleden uitgenodigd een bijdrage te leveren aan deze website. Deze gastbijdrage is van Pepijn Boekhorst van GroenLinks.
Het is mijn oud-collega Mike die het woord zo mooi kan uitspreken: fascinérend! Niet dat dat nou de doorslag was om de gemeenteraad van Nijmegen in te gaan, maar het klinkt wel mooi. Inmiddels weet ik ook dat het klopt: het raadslidmaatschap is fascinerend. Een fascinerende hondenbaan welteverstaan.
Hondenbaan? Jazeker. Bij de vierde avondvergadering die week. Op bladzijde 131 van de beleidsnota over het grondbedrijf. Of op het zoveelste feestje waar ik me moet verantwoorden over de twitterberichten van Femke. En waar ik moet uitleggen dat je als raadslid een vergoeding krijgt van 1200 euro netto per maand. Waarvoor ik minstens 80 uur werk. Maar ik heb geen zin om daarover te klagen. Ik wilde toch zelf raadslid worden?
Een bijdrage van Heyta Melssen, gepubliceerd op 11 juli 2010
Wie vanuit het zuiden, via de St. Annastraat, Nijmegen binnenkomt ziet op een goed moment aan zijn linkerhand een markant herkenningspunt. De St. Annamolen verwelkomt als een rietgedekte reuzin met zwaaiende armen elke bezoeker. Tot enkele maanden geleden. Toen waren opeens de wieken verdwenen. En niet veel later was ook de kap eraf zodat de molen als een onthoofde misdadiger treurig langs de kant van de weg stond.
Een bijdrage van Francis Herbers, gepubliceerd op 6 juli 2010
Het grote voordeel van wonen in stadsdeel Noord is dat je midden in de Betuwe woont. In deze tijd kun je overal langs de weg kersen kopen eten bij kraampjes. Soms staat zo’n kraampje in de boomgaard en kun je de kersen zelf plukken als je dat wil. Deze boomgaard ligt langs de Griftdijk ter hoogte van het Sportpark van Balveren. De kersen zijn er superlekker!
Een bijdrage van Willem Melssen, gepubliceerd op 30 juni 2010
Wie vanuit Nijmegen richting Den Bosch reist met de auto of bus moet er letterlijk omheen rijden: het uit drie deels “ingegraven” kubussen bestaande kunstwerk Blokken (1978) van kunstenaar Peter Struycken dat op het Palkerplein staat.
Ik ben wel gecharmeerd van die enorme blokken, maar ik heb anderen het ook wel eens “foeilelijke uit de lucht gevallen transportcontainers” horen noemen. Het is dus maar hoe je de drie stalen kubussen op het centrale deel van de rotonde bekijkt en zoals meestal het geval is valt er over smaak ook hier weer bar weinig te twisten. Lees verder »
Het zit me niet mee de laatste tijd. Voor de gemeenteraadsverkiezingen had ik nog de hoop, dat ik gevraagd zou worden als externe wethouderskandidaat. Nee dus. Ook het lidmaatschap voor de terrassenjury in Nijmegen ging aan mijn neus voorbij. Afgelopen week gloorde er weer hoop in mijn hart toen ik de vacature zag staan voor kandidaten van Nachtburgemeester van Nijmegen. De profielschets leek mij op het lijf geschreven. De kandidaat moet woonachtig zijn in Nijmegen of randgemeente; moet beschikken over goede communicatieve eigenschappen en moet een sterke persoonlijke presentatie en uitstraling hebben. Dat was ik; geen twijfel mogelijk. Tot ik het laatste onderdeel van de profielschets las: de kandidaat moet een fervent gebruiker zijn van het Nijmeegse nachtleven. Tja; dan moet ik afhaken. Lees verder »
Nijmegen gaan er prat op. We zijn een ‘health city’, een stad met een belangrijk aandeel van de gezondheidszorg in zorg, opleiding en onderzoek. Sterker nog, we verkopen onze innovatieve ideeën aan de rest van de wereld. In juni sprak onze gemeenteraad over de jaarrekening 2009. Onze stad is financieel – het verslag gelovende – ook ‘healthy’. Maar zijn we ook zo gezond?
Het is mijn oud-collega Mike die het woord zo mooi kan uitspreken: fascinérend! Niet dat dat nou de doorslag was om de gemeenteraad van Nijmegen in te gaan, maar het klinkt wel mooi. Inmiddels weet ik ook dat het klopt: het raadslidmaatschap is fascinerend. Een 
Het zit me niet mee de laatste tijd. Voor de gemeenteraadsverkiezingen had ik nog de hoop, dat ik gevraagd zou worden als externe wethouderskandidaat. Nee dus. Ook het lidmaatschap voor de terrassenjury in Nijmegen ging aan mijn neus voorbij. Afgelopen week gloorde er weer hoop in mijn hart toen ik de vacature zag staan voor kandidaten van Nachtburgemeester van Nijmegen. De profielschets leek mij op het lijf geschreven. De kandidaat moet woonachtig zijn in Nijmegen of randgemeente; moet beschikken over goede communicatieve eigenschappen en moet een sterke persoonlijke presentatie en uitstraling hebben. Dat was ik; geen twijfel mogelijk. Tot ik het laatste onderdeel van de profielschets las: de kandidaat moet een fervent gebruiker zijn van het Nijmeegse nachtleven. Tja; dan moet ik afhaken.