Realiteit

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 12 december 2014

Tussen ideaal en realiteit ligt vaak een wereld van verschil. Politici kunnen er over meepraten; Hubèrt Bruls voorop. Dat is afgelopen week gebleken. Rob Jaspers heeft een tijd geleden in het Nieuwscafé van de Gelderlander het dringende verzoek gedaan aan Rob Jetten van D66 om serieus oppositie te voeren en uit te scheiden met het stellen van onnozele schriftelijke vragen aan het College. Rob Jetten beloofde beterschap. Toch zag ik afgelopen week weer een onnozele vraag van D66 op de site van de gemeente staan. Lees verder »

Vijf bruggen

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 12 december 2014

BELOFTE STEVENSTOREN

Een bijdrage van Mark Enneken, gepubliceerd op 11 december 2014

Bij terugkeer in de stad viel mijn oog, nadrukkelijker dan voorheen, op de Stevenstoren die bij het ontberen van donjon en nimbus het profiel van Nijmegen markeert.

Toen ik vertrok stond-ie er nog bij als een tijdelijk ingepakte blokkendoos die zich naadloos verhief boven de rechtlijnigheid waarmee de Nijmeegse binnenstad uit het puin van de oorlog herrezen is.

Maar ziet: de striptease is begonnen, de tule van het topje is gevallen en de toren pronkt als vanouds wellustig met een bevallig stuk bekroning.

Een ranke peer, een blote hals, de speelse kraag, de pronte bol met kruis en vergulde weerhaan.

De opbouw van de toren heeft altijd een licht erotische lading gehad. De sensuele vormgeving is uiteindelijk niet voor niets afgekeken van de oude kerk die in ’s lands hoofdstad een baken in de rosse buurt vormt.

Vooralsnog geeft de grijze schoonheid niet meer bloot dan een uitdagend stukje bovenkant maar dat is meer dan voldoende om begerig uit te zien naar hetgeen er nog meer aan ontsluiering aanstaande is.

Sinds de schreeuwende reclame voor de Stevensloop verwijderd is blijkt het omhullende doek transparant genoeg om veel te beloven aan pinakels, tympanen, pieken, ballen en andere tierelantijnen.

Het raffinement van de Stevenstoren schuilt in de frivole lichtheid waarmee de spits die zware stenen onderbouw als het ware optilt om een harmonisch uitroepteken in het zwerk boven de Waalstad te schrijven.

Eeuwen geleden schiep een stadstimmerman een stedelijk icoon dat van een onvergankelijke schoonheid is.

De facelift na de oorlog vervolmaakte dat beeld.

De opbouw werd vijf meter hoger en oogt daardoor slanker. Tekeningen van oud-burgemeester Hendrik Hoogers uit waren daarbij richtinggevend. Hoogers overleed precies twee eeuwen geleden maar lijkt vergeten.

Toch staan tekeningen van deze artistieke regent model voor de aanstaande herbouw van die omstreden donjon.

Maar ach, ook de toren van Babel schijnt op papier en doek ook niet helemaal te ogen zoals hij ooit geweest moet zijn.

Er is nog hoop in deze donkere dagen.

Ik heb dan ook alle geloof in de lopende schoonheidsbehandeling van de Stevenstoren.

Als straks het doek valt staat er vast een kerstboom.

Mark Enneken

Tijdelijk (2)

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 28 november 2014

Mensen van zekere leeftijd, en daarmee bedoel ik mijn generatie en ietsjes ouder, kennen allemaal het lied dat Leen Jongewaard ooit zong: “Kom Kees het is maar tijdelijk; het zal wel weer over gaan”. Nijmegen heeft de laatste decennia weinig wethouders gehad die Kees heetten. Dat is te merken in de stad. Want als hier iets als tijdelijk begint kun je er donder op zeggen dat er van alles en nog wat gebeurt, behalve dat het over gaat. De maycretewoningen aan de Hatertseweg zijn voor mij het bekendste voorbeeld. Lees verder »

Gouden haan

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 24 november 2014

Klimaatneutraal

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 21 november 2014

NEC heeft al sinds begin dit jaar geen huur aan de Gemeente betaald voor het Goffertstadion. Het gaat om heel veel tonnen. Een beetje huurbaas zou al lang streng hebben opgetreden. Zo niet de gemeente Nijmegen. Onder strikte voorwaarden wil het College uitstel van betaling geven, maar het moet niet te gek worden. Vanaf het seizoen 2015 moet er wel een beetje op tijd betaald gaan worden, anders volgen er maatregelen. In mijn fantasie zie ik dan wat de gemeente doet. De huurder na alle vergeefse aanmaningen op straat zetten. Voor NEC betekent dit, dat ze voortaan, net als zo veel voetballers, hun wedstrijden moeten spelen op de Goffertwei. Met een paar jassen als doelpalen. Lees verder »

Fiascomuseum

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 17 november 2014

Bekijk hier de video over het Fiascomuseum
Waar een klein stad groot in kan zijn. En dan toch pakweg een dikke 160.000 bezoekers per dag…dat halen de meeste musea nog niet in een jaar ;-)

Missen

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 14 november 2014

U heeft mij een tijd moeten missen. Dat klopt. Ik was met 2 vrienden in Nepal. De Himalaya was als vanouds: kleurrijk; helder; overweldigend. Lees verder »

VERSCHIL BENADRUKKEN

Een bijdrage van Mark Enneken, gepubliceerd op 13 november 2014

‘Als je het op de vierkante meter Nijmegen niet vindt, hoef je elders niet te zoeken’, staat in sierlijke blauwe letters op een tegeltje boven mijn voordeur.

Ik ben verknocht aan de stad.

Toch trek in de deur andermaal achter me dicht om de komende weken elders te ontdekken wat ze er daar van gemaakt hebben.

Zoek de verschillen.

Het blijft een genot om te zien hoe mensenhanden uit een negorij een steeds weer wisselend doolhof vol speelse stadsgezichten wisten te scheppen.

De wereld is gedrapeerd met schoonheid alleen is die niet altijd even ontgonnen.

Neem Nijmegen.

Als Nijmegen ergens het verschil kan maken dan is het wel met de uiterst bekoorlijke ligging op een stuwwal die als een guirlande oprijst uit de Waal om over vijf heuvels uit te waaieren.

Nergens is de lokale ansichtkaart aantrekkelijker dan vanaf het Valkhof of de Belvédère waar de Hertog van Parma lang geleden niet voor niets uitriep dat het uitzicht er ‘belle’ en ‘vedere’ was en de man kon het weten.

Alleen begreep Nijmegen het niet helemaal.

Om een of andere duistere reden is de stad behept met een deerniswekkende vorm van hoogtevrees die meteen na de oorlog de kop op stak.

Omdat de Augustijnenstraat te steil was werd aan de ene kant de Grote Markt afgegraven en de Bloemerstraat aan de andere kant waarna alles op het hoopje van Plein 1944 werd gegooid.

Dat loopt wat gemakkelijker voor het winkelend publiek was eertijds het devies dat bij de nieuwe bestrating van het plein even over het het hoofd is gezien, maar dat terzijde.

Ronduit tragisch was de karaktermoord op de Lindenberg.

Geen straatje of gasje in de oude stad was stikker dan deze bevallige vallei tussen Valkhof en oude Benedenstad maar daar dacht de vroedschap even anders over.

Dwars door het middeleeuwse weefsel werd in de jaren vijftig bruut een kolossale muur opgeworpen die bedoeld was om de onderstad bij de bovenstad te trekken maar het resultaat is een naargeestige barrière.

Dat Groene balkon staat model voor de voortdurende ontwrichting tussen stad en rivier op een plek waar het hooglied van een eeuwig durend verbond moet schallen.

Geen dreun maar een innige omhelzing.

Het moet maar eens gezegd worden: die herbouwde Benedenstad is in de kern een gemiste kans omdat nagelaten is een zoenoffer te brengen op het altaar van het vreemdelingenverkeer.

In plaats van te pronken met markante hoogteverschillen en die uit te buiten is de handel aan de Waal even bruut genivelleerd als het college nu op een ander terrein propageert.

Ik ga maar eens kijken hoe ze dat elders aan de rivier opgelost hebben.

Je vindt helaas niet alles op die spreekwoordelijke vierkante meter Nijmegen.

Toch jammer.

Mark Enneken

Tussen droom en daad

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 11 november 2014

Talia/Doornroosje zoals het bedoeld was en zoals het geworden is.