PRET IN DE STAD

Een bijdrage van Mark Enneken, gepubliceerd op 16 oktober 2014

Koud had de wethouder uitgeroepen dat er best wat meer pret in de stad zou mogen of de fopwinkel van Puck Bakker sloot de deur.

Over zoiets kan ik langdurig en gelukzalig zwijmelen.

Toen onze schoolmeester weleer strafwerk uitdeelde vanwege getrapte lol tijdens het speelkwartiertje, snelden we van de Wedren naar Puck om als tegenzet ijswater te kopen, maar de man gaf geen krimp toen hij in de plas ging zitten terwijl zijn achtergevel toch beurtelings koud en heet moet zijn geworden.

Jammer van het zondagszootje maar de voorpret was er niet minder om.

Overigens hadden we later met een klapsigaar van Puck aanzienlijk meer succes.

En nu is er dan een wethouder die meer lol wil trappen om van de stad een grote feesttent te maken.

Als richtingevende voorzet suggereerde het fuifnummer om bijvoorbeeld een professor op de Grote Markt publiekelijk te laten oreren over, pakweg, de chemische werking van ijswater maar daarbij haakt zelfs Puck Bakker af terwijl nabije terrasuitbaters voor hun omzet moeten vrezen.

Toch kan het de man in de stad niet zinderend genoeg wezen en in het lokale clubblad vindt hij een heraut om zulks rond te bazuinen.

Komt allen tesamen rond Mariken en beleef de stad.

Hij wordt op zijn wenken bediend, want het nabije weekeinde golft het bokbier in overvloed door de straten met alle daarbij behorende folklore.

De Nimweegse boktoberfesten.

En alsof dat niet genoeg is slaan enkele leutige bierhandelaren eind van de maand de handen ineen om in een grote tent op de Grote Markt een driedaagse Freistaat uit te roepen waar voor 600 euro een Beierse stammtisch kan worden gereserveerd inclusief Bier, Wurst, Weib und Gesang.

Te verwachten valt dat, gezien het collegialiteitsbeginsel, het voltallige college van BenW in Lederhose en Dirndl zal aanschuiven om de pul te heffen op een bruisende evenementenstad.

Zo’n beleving wil ik niet missen.

Zonde van het entreegeld, maar de voorpret is niet minder als ik bedenk hoe de vroedschap inhaakt en collectief kijkt alsof ze in een plas ijswater terecht gekomen zijn.

Als het college opschiet kunnen ze de bijpassende kledij nog net voor een prikkie op de kop tikken bij Het Goed, zo’n beetje de drukste en avontuurlijkste winkel in het centrum, maar de zaak gaat binnenkort op het industrieterrein kringlopen.

Jammer: een binnenstedelijk evenement minder.

Brandweer

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 15 oktober 2014

LOFLIED OP GINDS

Een bijdrage van Mark Enneken, gepubliceerd op 9 oktober 2014

Het is met genoegen dat ik wederom ongevraagd plaats neem aan de borreltafel van het lokale ongenoegen, al was het maar omdat deze verkleurde tomatenstad wat meer verdient dan een vriendelijk clubblad alleen.

Wordt er in dit oord aan de Waal nog genuild?

Een zomer lang was ik de hort op om vast te stellen dat het gras ginds groener is dan op het Valkhof waar een zich herhalend donjon-dispuut de boel uiterst sleets gemaakt heeft.

Maar er was meer dan gras alleen.

Een oase van rust, ruimte, natuur, kleur, geur en soortgelijke ingrediënten die garant staan voor een gevoel dat de eerste Bataaf moet hebben gehad toen die hier aanspoelde en Nijmegen nog onbevlekt ontvangen moest worden.

Zelden wist een vakantiebestemming mij hoogdravender te biologeren: Ingebed tussen licht golvend water en zacht welvende glooiingen lag een schier eindeloos lusthof in een baaierd aan betoverende klanken en tinten.

Hosanna op aarde.

Wat wil een rusteloos stadsmens meer dan een verstilde ecologische enclave die nog niet door massatoerisme en windmolens verontreinigd is?

Een streek waar het leven tussen dageraad en schemering nog de authentieke onthaasting van natuur en bewoners zoemt en de nacht ongezien zwijgt.

Ik was een vreemdeling die zich liet vervoeren door datgene wat in Nijmegen tussen beton en asfalt aan levenskunst teloor ging in de kakofonie die een stad tot een smoezelig theater degradeert.

Hier prevelt een kerkje nog geloof; fluistert een ruïne historie en lispelt het dorp de liefde die twee klepperende steltlopers bedrijven.

Hier hoeft niets.

Toeristische verwijzers maken weliswaar gewag van alle zinderende pret die een nabije stad te bieden heeft maar geen mens taalt naar een alternatief voor deze gedroomde elyzeese velden waar je eindeloos ver weg bent.

Deze groene streek is wars van alles wat naar urbanisatie zweemt maar voelt wel de opdringerige ademtocht van de stedeling vanuit de stadsrand uitwaaieren.

Wat heb ik er genoten.

Genoeg om volledig uitgerust terug te keren in de stad die ik, ondanks alle tekortkomingen, trots de mijne mag noemen.

In de Ooij beleefde ik een onvergetelijke zomer.

Je zou er bijna lyrisch van te worden.

Stevensloop?

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 5 oktober 2014

ik las toch echt iets anders eerst.

Driftblootstelling

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 3 oktober 2014

Zorgzaam zijn voor de buren is een goede eigenschap. Zeker nu de bezuinigingen op de zorg ons allemaal gaan raken. Dan is het goed als buren een beetje bezorgd zijn voor elkaar. Het aloude nabuurschap als noodzakelijk iets vanwege veranderende maatschappelijke omstandigheden. Sommige bewoners van de Weezenhof en de Bewonersraad Weezenhof gaan een flink stuk verder. Zij maken zich enorm zorgen om buren, die ze nog niet eens hebben. Dit is de overtreffende trap van bezorgdheid. Een bijna niet voor te stellen vorm van medemenselijkheid.; om tranen van in de ogen te krijgen. En die heb ik gekregen. Alleen zijn het bittere tranen. Hele bittere tranen. Lees verder »

Zonneenergie

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 1 oktober 2014

Gokken

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 26 september 2014

Nijmegen is Vegastad van het Oosten. Aldus een kop in de Gelderlander vorige week. Wat nu weer? De Bond van Vegetariërs is van mening dat je in het Oosten van Nederland nergens beter vegetarisch kunt eten dan in Nijmegen. Nijmegen is daarom qua vegetarisch eten een voorbeeld voor de rest van Nederland. Waarvan akte. Zo’n moreel opkikkertje kan Nijmegen wel gebruiken in deze barre tijden. Ljubljana behaalde in Kopenhagen de titel van Groenste Stad van Europa in plaats van Nijmegen. Dan sta je met het predikaat Vegastad van het Oosten toch niet helemaal met lege handen. Als illustratie stond er bij het artikel een foto van tomaten. Dat vond ik wel humor van de Gelderlander. Alsof deze uitverkiezing het eerste succes is van de huidige Tomatencoalitie in Nijmegen. Lees verder »

Belasting

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 17 september 2014

Bos blijft Bos

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 16 september 2014

Videocolumn Naam houden

Nijmegen heeft een paar straten die van naam veranderd zijn. Dat wat nu Driehuizerweg is, heette ooit Heijendaalseweg bijvoorbeeld. De annexatie van Lent leverde wat veranderingen op in de bloemenbuurten. Zo kregen we de Oude Azaleastraat als zijstraat van de Floraweg ipv Azaleastraat (dat is de straat waar nagenoeg half Nijmegen de hellingproef heeft geleerd, maar dat terzijde). En nu ligt er een raadsvoorstel om van het Kelfkensbos het pleingedeelte van naam te laten veranderen.
Hebben we nou echt in deze tijd als gemeenteraadslid niet iets beters te doen, denk ik dan.
Nijmegen heeft, omdat de gemeenteraad ongegeneerd wegkeek toen de wethouders van Bouwen en Prestige honderden miljoenen leenden bij de banken om de ambtenaren hun grondgokspelletjes te laten spelen, nu een schuld van meer dan 300 miljoen! We betalen meer dan 50.000 euro PER DAG aan rente aan de banken. We gaan de cultuurhistorie extra op de kaart zetten Ja! We gaan de taken van de raad nog eens goed benadrukken, Ja! Lees die andere bevoegdheden ook eens na, mevrouw Lamers en doe daar dan eens iets veel nuttigers mee voor deze stad. Dankuwel.

Smartlap

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 13 september 2014

Eén dag per jaar Anita & de Jarretels c.s. of 365 dagen de Donjon. Ben van Hees en Bert Velthuis hadden bij hun benoeming tot wethouder niet kunnen bevroeden, dat ze binnen een half jaar voor dit dilemma zouden staan. Toch is dat zo. Anita & de Jarretels en andere tranentrekkende acts komen volgens de organisatie van de Dag van het Levenslied niet tot hun recht als de Donjon er staat. En dat is niet de bedoeling. Want heeft de Raad niet ooit gezegd, dat de Dag van het Levenslied niet te lijden mag hebben van de Donjon? Nou dan. Nou; niks te nou dan. Ik heb altijd gedacht dat de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed de herbouw zou tegenhouden. Mis gedacht. Het zijn jarretels. Lees verder »