Oude tijden herleven vandaag, door de bezetting van het Erasmusgebouw van de Raboud Universiteit in Nijmegen. Studenten protesteren tegen de bezuinigingen in het Hoger Onderwijs. Hier het persbericht van de organisatie. Een echt Manifest hebben ze ook. Ze hebben de universiteit gedurende de Aktie ‘Academie van de vooruitgang’ gedoopt.
Zelf heb ik ook gestudeerd aan deze universiteit. Wat mij bijgebleven is, is dat ik me vereerd voelde te mogen studeren aan een universiteit, gesponsord door de overheid als dochter van een eenvoudige onderwijzer. Sinds ik mijn studie afrondde in 1997, is er veel veranderd, volgens mij niet allemaal ten goede. Ik ken de thema’s van vandaag niet. Wat ik wel weet is dat het Kabinet-Rutte vreemde sprongen maakt op het gebied van onderwijs. Zie ook mijn eerder artikel over de bezuinigingen op het Speciaal Onderwijs op deze website. Ik kan deze actie dan ook alleen maar steunen.
Sosjaal
In het onderwijs, hoger, lager, regulier of speciaal, moet je vooral investeren vind ik. Het is namelijk onze gezamenlijke toekomstige generatie. Die gaan de economie draaiend houden, onze (klein)kinderen lesgeven en onze billen afvegen als we dat straks niet meer zelf kunnen. Dan is het toch wel rete-belangrijk dat deze generatie een goede opleiding krijgt. Het is het minste wat we ze kunnen geven.
Krities
Natuurlijk moet er wel kritisch gekeken worden naar waar het geld aan wordt uitgegeven. En ik vind dat studenten ook hun verantwoordelijkheden moeten nemen. Namelijk door keihard te studeren en hun stinkende best te doen om zo snel mogelijk hun studie af te ronden. Ook het schoolsysteem zelf mag kritisch onder de loep wat mij betreft. Toen ik op het VWO zat was er geen enkele begeleiding over welke mogelijkheden ik had voor mijn vervolgstudie. Ook tijdens mijn studie heb ik in geen velden of wegen een studiebegeleider gezien of gehoord. Met mij ging het gelukkig goed, maar het gaat veel te vaak fout. Een grote kostenpost is het switchen en afhaken van studenten omdat ze toch niet de juiste keuze hebben gemaakt. Deze kosten kun je, volgens mij, makkelijk terugdringen door een betere begeleiding te bieden aan studenten. De kosten daarvan wegen niet op tegen de baten. Niet alleen in economisch opzicht, maar ook in studentenwelzijn.
Ik volg de actie met belangstelling, onder andere op twitter.
“Wat mij bijgebleven is, is dat ik me vereerd voelde te mogen studeren aan een universiteit, gesponsord door de overheid als dochter van een eenvoudige onderwijzer.”
Van een concurrerende instelling heb ik een diploma liggen. Ik heb geleerd dat de overheid geen dochter is van een onderwijzer.