Nijmegen heeft een nieuw fenomeen geïntroduceerd, de lunchlezing. Een geweldig idee, en zoals vele geweldige ideeën ook heel simpel: je organiseert een lezing in de tijd dat mensen normaliter hun lunchpauze houden, zo tussen 12 en 13 uur. Iedereen kan aanschuiven met het broodtrommeltje op schoot. Daarbij profiteer je van verschillende voordelen: iedereen ervaart lunchtijd als een vorm van vrije tijd en de stemming is daardoor lekker informeel, terwijl je ook nog interessante informatie krijgt aangereikt. Alsof je thuis met een pizza op de bank zit en tegelijkertijd naar een mooie documentaire kijkt. Maar dan met meerdere mensen, zodat het toch een sociaal gebeuren is. Eventjes helemaal weg in een andere culturele, wetenschappelijke of historische werkelijkheid, om daarna weer met nieuwe energie aan het werk te gaan.

Op de universiteit van Utrecht heeft de lunchlezing een ongekende status gekregen. In Nijmegen zijn we er nu ook aan begonnen, en met succes. Afgelopen dinsdag werd alweer de tweede lunchlezing gehouden in het Huis van de Nijmeegse Geschiedenis. De lezing maakt deel uit van een serie over de Nijmeegse ringstraten. Een van de archiefmedewerkers vertelt in een kwartier iets over de persoon naar wie de straat is vernoemd, in dit geval Johan van Welderen. Tijdens het tweede deel neemt een andere (ex-)medewerker je mee in een virtuele wandeling door de straat. Samen bekijk je enkele panden, hun boeiende geschiedenis en de schoonheid die er nog altijd van uitgaat, soms tot in het meest bijzondere architectonische detail. Na iets meer dan een half uur ben je verrijkt met een heleboel kleine, maar bijzondere wetenswaardigheden over onze stad. En er is veel aandacht voor: afgelopen dinsdag zat de kapel met zo’n 90 bezoekers bijna vol. De lunchlezing heeft toekomst!