Ik had er nog nooit van gehoord, van een boomspiegel. Terwijl er toch duizenden van zijn in Nijmegen. Een boomspiegel is het stukje grond rondom een boomstam dat niet is geasfalteerd of betegeld. Lucht en water hebben vrije toegang tot de grond. Meestal zijn boomspiegels rommelig, soms ligt er een uitgedroogde hondendrol. Maar met een beetje groene vingers veranderen ze in kleine tuintjes.
De gemeente stimuleert het beplanten van boomspiegels. Er is zelfs een regeling voor. Je kunt een boomspiegel adopteren, waarna de gemeente een stempel op het trottoir spuit. Dan weet afdeling Onderhoud dat ze er vanaf moeten blijven. Her en der zie je ze al, de beplante boomspiegels. De een nog mooier dan de ander. En met elkaar vormen ze een weelderig, kleurrijk snoer door onze stad. Kleine moeite, groot plezier!
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 15 april 2013
Jawel, we leven in de 21e eeuw en de techniek heeft ons zover geholpen dat we nu de chemici gaan inzetten in de jacht op de asociale hondepoepslingeraar! Iedereen in Bemmel, en binnenkort ook Wijchen is gewaarschuwd: Laat uw hond niet meer zomaar ergens de drol deponeren! De DNA-jagers komen er aan. Met pipet en plastic handschoen analyseren zij genadeloos de stront van de hond en dan bellen ze de politie! En dan krijgt u een boete! Zo! Nou bent u zo bang geworden dat u uw hondenpoepdrol altijd voortaan zelf opruimt en zitten de chemici met hun vierjaarproefcontract de hele dag niets te doen omdat niemand meer een drol op straat ziet.
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 8 april 2013
Nijmegen is een gezellige stad en moet dat ook blijven. Wat is er nou ongezelliger als je onverwacht visite krijgt en geen gebak in huis hebt. Hier is de oplossing.
Ik rijd nogal eens naar Venlo en heb afgelopen tijd met lede ogen aangezien hoe de nieuwe maximum-snelheid-borden langs de A73 zijn neergezet. Behalve op het grondgebied van Nijmegen, waar de gemeente zich nog met hand en tand verzet.
Met ontstellend weinig tegenwerking heeft het kabinet Rutte de maatregel er door kunnen drukken, mede dankzij de politieke vrijage met Wilders (‘Iedereen wil toch lekker hard rijden?’). Een slechtere maatregel is bijna niet mogelijk: meer milieuvervuiling door uitstoot van fijnstof en stikstof, meer kosten voor aanpassing van de wegen, meer brandstofverbruik, meer verkeerslawaai, meer files en niet te vergeten meer verkeersslachtoffers. Als je die investeringen, de milieuschade en gezondheidsschade omrekent naar economische grootheden, kom je tot 2020 uit op een schade van enkele miljarden euro’s. En het ‘lekker hard rijden’ levert voor de afstand Nijmegen-Venlo een tijdwinst op van 1 minuut. Dat staat in geen enkele verhouding tot elkaar.
Sinds een paar maanden heb ik het nieuwe rijden omarmd. Betekent dat je op de snelweg 110 rijdt, omdat dat de meest efficiënte snelheid is voor energieverbruik van een verbrandingsmotor. En dat je zoveel mogelijk je auto laat uitrollen: met ingedrukte koppeling glijdt je auto nog honderden meters door, terwijl je nauwelijks snelheid verliest. Probeer het maar.
Het nieuwe rijden staat volledig haaks op de nieuwe maximum snelheden. In plaats van harder rijden, rijd je juist langzamer. En dat levert irritatie op, want Nederlanders staan bekend als de meest ongeduldige en minst tolerante automobilisten in West-Europa. Een zeer slechte gewoonte. Sommige landen die vanouds bekend stonden als verkeersgevaarlijk, zoals Frankrijk, zijn helemaal bijgedraaid. Maar in Nederland mag je schaamteloos hard rijden, energie verspillen, milieu vervuilen en anderen in levensgevaar brengen, puur voor de kick van het harde rijden.
Gedragsverandering duurt jaren, en misschien wel een hele generatie. Dat zagen we ook al bij afvalscheiding en het offensief tegen roken. De enige manier waarop een gedragsverandering in dit land kan slagen, is om mensen individueel te raken in hun portemonnee. En daar heeft het nieuwe rijden een heel sterk punt. Op één tank benzine rijd ik vergeleken met vroeger 200 kilometer méér. Dat scheelt nogal. Zullen we dan doen wie het laatst lacht?
Hopelijk waait er met het komende kabinet VVD/PvdA een nieuwe wind door politiek Den Haag. En krijgt het Groen-Linkse Nijmegen alsnog gelijk.
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 2 juli 2012
“Als dat daar kan, dan kan dat ook wel in Nijmegen.” is een regelmatig terugkerende redenering op bestuurlijke niveau. Als je zelf geen goede ideeen hebt en toch op een plek zit waar van je verwacht wordt dat je jezelf zonodig moet bewijzen, dan is dat natuurlijk wel zo makkelijk. Moet ik nog voorbeelden geven of kunt u er zelf een paar noemen? Hier een mogelijke nieuwe attractie aan de voet van een neptoren die er niet gaat komen bijvoorbeeld.
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 11 juni 2012
Baat het niet dan schaadt het niet. Nijmegen heeft de wereldprimeur! Workshops rommelfluisteren -voor beginners en gevorderden- worden uitsluitend op locatie gegeven. Vraag vrijblijvend een offerte aan.
Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 28 april 2012
Afgelopen week werd Johan Cruijff 65 jaar. Van hem hebben we geleerd dat onbegrijpelijke zaken gewoon begrijpelijk zijn, als je maar logisch nadenkt. “Je ziet het pas als je het door hebt”, aldus Cruijff. Ik had afgelopen week graag een paar onbegrijpelijke Nijmeegse zaken aan Cruijff voorgelegd. Wellicht dat ik het dan wel door had gekregen, want ik zie het nog steeds niet. Het Nijmeegse onbegrijpelijke blijft voor mij soms hardnekkig onbegrijpelijk. Ik zal proberen het met een paar voorbeelden begrijpelijk te maken. Lees verder »
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 16 januari 2012
Alle bushaltes in de stad zijn voorzien van gele en witte ribbeltegels voor blinden en slechtzienden. Maar er zit, voor zover ik heb kunnen ontdekken, geen enkel systeem in de bestrating. Ik heb van de week een tijdje zitten googelen op voorschriften en regelgeving hierover maar kon niets “officieels” ontdekken. Wel onder andere deze brochure van de fabrikant en deze uit Belgie, over toegankelijkheid van voetpaden. En er is ook een clientenbelangengroep in Utrecht die goede informatie voor ontwerpers verspreidt. Het is blijkbaar geheel naar eigen inzicht van de stratenmakers hoe de blindenvoorziening er uit gaat zien.
Kijk hier naar een paar keuzemomenten en naar de gevolgen. Je zal maar blind zijn in Nijmegen en met de bus moeten reizen…
Kent u ook een variant die merkwaardige gevolgen zou kunnen hebben? Meld het hier liefst met foto.
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 19 december 2011
Stapeling van de bezuinigingsmaatregelen in de zorg wordt in januari 2012 voor veel mensen pas echt duidelijk, met alle gevolgen van dien. Ook in Nijmegen zijn de de crisisoplossingen van langs elkaar werkende ministeries/ambtenaren straks voelbaar. De kwetsbaren en zwakkeren in de samenleving worden de dupe van de economie. Maar toch denk ik dat we moeten blijven zoeken naar vrolijke oplossingen: hier een voorbeeld: Waar krijg je tegenwoordig nog iets voor niets?
“Echt gratis bestaat niet!” is een goede binnenkomer op de kerstbijeenkomsten en andere gelegenheden. Prettige feestdagen alvast, nu het net nog kan.
Een bijdrage van Rosalie Thomassen, gepubliceerd op 17 december 2011
Ik ben dol op Nijmegen. Dat was u vast al opgevallen. De stad aan mij verkopen is daarom een makkie. Ik ben nogal merkentrouw als het gaat om mijn favoriete steden. Ik woon hier, ik studeerde hier, ik werkte hier en onderneem nu hier en doe ook nog eens volop aan vrijwilligerswerk. Het ideaalplaatje van de Nijmeegse citymarketeer dus.
Want tweeënhalf jaar geleden alweer werd Altijd Nijmegen als nieuw citymarketing slogan statement gelanceerd. De gemeente heeft met citymarketing tot doel om zo ongeveer Jan en alleman naar Nijmegen te trekken die daar maar enigszins zin in zou kunnen hebben. Met een knipoog naar de oudste stad, maar omdat men vreesde dat het toch iets te eenzijdig werd, koos men voor altijd. Dan kies je niet voor vroeger, ook niet voor het nu of de toekomst. Gewoon altijd. Altijd goed, zou je denken. Helaas, recent nog werd de citymarketing voor Nijmegen afgeschoten. Lees verder »