Het was vanmiddag alsof de tijden van Averkamp en Brueghel in het Kronenburgerpark opnieuw tot leven waren gekomen.
Voor belangstellenden en enkele afgevaardigden van de pers kwam een groep re-enacters van de Stichting Gebroeders van Limburg (GvL) beslagen ten ijs. Niet op vlijmscherp geslepen ijzers maar op gepolijste dierenbotten (glissen) en zelfs de onderkaak van een paard.
Kaalkoppen, langharigen, hanenkammen, gotica’s, paardenstaarten, stekelharigen, vetkoppen, kuifjes, grijskoppigen, standaardharigen.
Wie inzicht wil krijgen in het wereldassortiment aan kapsels, moet portier worden bij Doornroosje.
In mijn tijd, middenjaren zeventig, was dat aanbod beperkter: halflang, lang en langer.
De haardracht verraadt de muziek van de dag. Of de enorme bus doet dat, waaruit ’s middags bandleden de instrumenten Doornroosje binnendragen. Is de bus beschilderd met doodskoppen, martelwerktuigen, begrafenisrituelen en duivelsbezweringen, dan beukt ‘s avonds de deathmetal. Lees verder »
Voor de tweede maal werd het 4 daags poëziefestival Dichtersnachten georganiseerd in Nijmegen door De Poëziekoerier, die dit jaar samenwerkte met Stichting Moordkuil, Cafe Otis, het Vlaams Cultureel Kwartier en Boekhandel de Feeks. Het evenement werd gesponsord door Cafe de Plak en de Gemeente Nijmegen.
De line up kende grote namen. Zo traden onder meer op: Lucas Husgen, Nafiss Nia, Dennis Gaens, Qader Shafiq, Hanz Mirck, Victor Vroomkoning, Tim Pardijs, Peter WJ Brouwer en de Vlaming Andy Fierens. Muziek was er van onder meer Marten de Paepe en Marcel Verbeek.
“Het festival ademt intimiteit en een gevoel van welkom en ruimte”, aldus een van de bezoekers. ‘Heel bijzonder dat artiesten maar liefst een kwartier de tijd krijgen om hun werk te presenteren, waardoor je als het ware in een soort roes of poëtische trance terecht komt”, aldus een andere bezoeker. Het festival werd door ongeveer 200 mensen bezocht.
Poëziekoerier Marjolein Pieks, gastvrouw en bedenker van het festival laat middels haar presentatie zien dat poëzie leeft en verleidt. Lees verder »
Nijmegenaar van het jaar 2011 is Bas Bloem. Tweedes werden Adrie van Maasdijk en Clem Bongers. Zij staan daarmee op de nominatielijst voor de Joop Zoetemelk Award 2012. Wie is er volgens u ook een verdiende tweede? Stuur naam en adres en kwalificatie door aan ondergetekende en kom op 15 April naar de bekendmaking van de longlist tijdens de open dag in de Vasim. (wordt vervolgd)
Gisteren vond de tweede nacht van het vierdaags festival Dichtersnachten plaats.Op de sfeervolle zolder in het Vlaams Cultureel Kwartier traden dichters en muzikanten op en ook de Nachtburgemeester Doro Krol bracht het festival een bezoek.
Lucas Hüsgen, Marijke Fonke, voormalig stadsdichter Victor Vroomkoning, Sanne de Leeuwerk, Qader Shafiq, campusdichter Joep aan den Boom en stadsdichter Dennis Gaens zorgden voor een rijk en zeer gevarieerd poëzieprogramma. De muziek werd verzorgd door Rufus Kain. Karel Bosman zong als afsluiting ’stad aan de rivier’, een lied dat elke Nijmegenaar zou moeten kennen.
“Poëzie hoef je niet toegankelijk te maken, het is belangrijk om te laten zien dat poëzie toegankelijk is“, vertelt bedenker en presentator van het festival Marjolein Pieks. In een knusse en informele setting blijkt inderdaad de hermetische poëzie van Lucas Hüsgen, die de tweede Dichtersnacht opent,te behappen en zelfs te voelen. Ongetwijfeld speelt de bevlogen voordracht van de dichter daarbij een rol. Marijke Foncke, die Hüsgen opvolgt, krijgt enkele glimlachen cadeau met haar onbevangen en speelse observaties waarbij ze tevens aanzet tot contemplatie.
Een uitnodiging tot Dichtersnachten
kleed de nacht
in ontvangend duister
roep de dichter aan
word bezongen
door leven’s luister
woorden die de zin verstaan
zoek de nacht
in verzengend weten
dek de slapen toe
word herinnerd
aan wakend heten
terugkeer naar ons Xanadu
min de nacht
van ontvangend duister
raak de dichters aan
zij die bezongen
door levens’ luister
weten dat zij huiswaarts gaan
gedicht: Marjolein Pieks
Het nijmeegs kaartspel is uitgevoerd met foto’s van alle gemeenteraadsleden en andere bestuurders van de stad. Leer spelenderwijs de namen en de politieke richting van de dames en heren. Gezellig met een potje patience in je eentje of samen met vrienden toepend in de kroeg. In de tweede druk wordt ondere andere de kaart waar de burgemeester op staat vervangen. Maandag 23 januari is de afscheidsreceptie van Thom de Graaf in de Vereeniging. Wie wordt de nieuwe klaveren 7?
Nijmegen heeft een nieuw fenomeen geïntroduceerd, de lunchlezing. Een geweldig idee, en zoals vele geweldige ideeën ook heel simpel: je organiseert een lezing in de tijd dat mensen normaliter hun lunchpauze houden, zo tussen 12 en 13 uur. Iedereen kan aanschuiven met het broodtrommeltje op schoot. Daarbij profiteer je van verschillende voordelen: iedereen ervaart lunchtijd als een vorm van vrije tijd en de stemming is daardoor lekker informeel, terwijl je ook nog interessante informatie krijgt aangereikt. Alsof je thuis met een pizza op de bank zit en tegelijkertijd naar een mooie documentaire kijkt. Maar dan met meerdere mensen, zodat het toch een sociaal gebeuren is. Eventjes helemaal weg in een andere culturele, wetenschappelijke of historische werkelijkheid, om daarna weer met nieuwe energie aan het werk te gaan.
Op de universiteit van Utrecht heeft de lunchlezing een ongekende status gekregen. In Nijmegen zijn we er nu ook aan begonnen, en met succes. Afgelopen dinsdag werd alweer de tweede lunchlezing gehouden in het Huis van de Nijmeegse Geschiedenis. De lezing maakt deel uit van een serie over de Nijmeegse ringstraten. Een van de archiefmedewerkers vertelt in een kwartier iets over de persoon naar wie de straat is vernoemd, in dit geval Johan van Welderen. Tijdens het tweede deel neemt een andere (ex-)medewerker je mee in een virtuele wandeling door de straat. Samen bekijk je enkele panden, hun boeiende geschiedenis en de schoonheid die er nog altijd van uitgaat, soms tot in het meest bijzondere architectonische detail. Na iets meer dan een half uur ben je verrijkt met een heleboel kleine, maar bijzondere wetenswaardigheden over onze stad. En er is veel aandacht voor: afgelopen dinsdag zat de kapel met zo’n 90 bezoekers bijna vol. De lunchlezing heeft toekomst!
In Boekhandel de Feeks is afgelopen zaterdag dit vloergedicht onthuld. Voor zover bekend het eerste in Nederland. Er mag over gelopen worden, oftewel: Gelieve het gedicht te betreden…
De tekst is van Sanne de Leeuwerk.
De burgers van Nijmegen mogen meepraten over het cultuurbeleid van de gemeente. Een sterke actie van de wethouder, die inzet op transparantie en medezeggenschap van de burger. We zitten inmiddels al in de fase dat de burgers zich hebben uitgesproken hoe het geld verdeeld zou moeten worden onder de diverse culturele instellingen. Hiermee is bijna de ultieme vorm van democratie bereikt, waarbij iedereen over alles mag meestemmen. Een trend die vreemd genoeg niet is ontstaan in de politiek, maar is komen overwaaien uit de showbizz.
Je kunt je afvragen of dit zo’n goede ontwikkeling is. Het begon allemaal bij Big Brother, precies 12 jaar geleden, waarbij het publiek mocht stemmen wie van de bewoners naar huis zou worden gestuurd. Big Brother werd een megahit – en dankzij de enorme telefooninkomsten ook commercieel een succes. Anderen konden niet uitblijven en sindsdien worden kijkers massaal geprikkeld om op van alles en iedereen te stemmen: Popstars, Idols, X-factor, Voice of Holland, Holland’s Got Talent, om er maar wat te noemen. Al snel breidde de macht van de kijkcijfers zich uit naar het domein van de wat serieuzere cultuur, waar kijkers werden uitgedaagd om nieuwe hoofdrolspelers te kiezen voor musicals (Evita, Joseph, Mary Poppins). Nog een duik verder in de cultuur was het programma BankGiro Loterij Restauratie (2006-2008), gevolgd door door Het Mooiste Pand van Nederland (2010). Daarin stelde de BankGiro Loterij een miljoen beschikbaar voor het opknappen van een monument. Leuk voor de winnaar, maar niet voor de vijftien verliezers die maar moeten zien waar ze hun hoogst noodzakelijke geld voor restauratie vandaan halen. De grootste deceptie in het stemmen-voor-cultuur was natuurlijk de verkiezing van de Grootste Nederlander aller tijden (2004). Via een chaotische stemming rolde tijdens de live uitzending de toen net vermoorde Pim Fortuyn als winnaar uit de bus. Een dag erna bleek Willem van Oranje alsnog meer stemmen te hebben gehaald, maar het kwaad was al geschied: het populisme had gezegevierd.
Nijmegen kon natuurlijk niet achterblijven bij deze groteske culturele mediashow en organiseerde de verkiezing van de Grootste Nijmegenaar. Het werd nog een grotere flater dan het landelijke voorbeeld. Dankzij een uitgekiende promotiecampagne stond de plaatselijke dj Stevie Starlight lange tijd bovenaan de ranglijst, op de voet gevolgd door nota bene een niet-bestaand personage, stripfiguur Dirkjan. Met de hakken over de sloot ging de felbegeerde titel uiteindelijk naar Titus Brandsma, tot grote opluchting van de lokale politici, De Gelderlander en alle plaatselijke cultuurminnaars. Dat zou anders wel heel negatieve, landelijke publiciteit hebben opgeleverd…
Stevie Starlight (rechts), de bijna-grootste Nijmegenaar aller tijden