Afgelopen woensdag ontving Jan van der Meer een delegatie van de École Nationale Du Génie De L’eau Et De L’environnement De Strasbourg. Een mondvol, maar dan heb je ook wat. Ik kon noch op de site van de gemeente, noch op de site van deze school vinden, wat ze nu precies kwamen doen, maar met water en milieu zit je bij Jan altijd goed. Zeker deze week. Die Franse studenten vielen met hun neus in de boter. Ik ben er niet bij geweest, maar ongetwijfeld heeft Jan die studenten op de Pannenkoekenboot meegenomen en in zijn beste Frans tegen de studenten gezegd: “Bienvenue sur le Bateau des Crêpes. J’ai fait un petit tour á pied sur le nouveau Pont de Ville. C’était un petit pas pour l’homme, mais un grand pas pour Nimwègue.” Jan was namelijk te voet de nieuwe stadsbrug overgestoken en twitterde dat dit een kleine stap was voor een mens, maar een grote stap voor Nijmegen. Dat die Fransen het maar weten. Lees verder »
Dit is het archief van de categorie ‘Verkeer’
Stap
Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 27 april 2013“Blijf deze weg volgen”
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 4 maart 2013Vroeger liep je met een kaart door de stad, tegenwoordig zie je nieuwe studenten met een gps-smartphone op kruispunten staan zoeken. Er zijn nog meer mogelijkheden om locatie-informatie te krijgen. Stel: je hebt geen Tomtom en bent op zoek naar de Oude Azaleastraat (sinds 2010). Hoe lang duurt het voor dat je daar aangekomen bent?
Romeinen op de kaart
Een bijdrage van Paul van der Heijden, gepubliceerd op 22 februari 2013Middenin het Heumensoord liggen de resten van een Romeinse wachtpost. Een heel belangrijke zelfs, want hij lag pal aan de Romeinse snelweg Nijmegen – Maastricht – Tongeren. Vanaf de wachttoren kon je Nijmegen en Cuijk zien liggen. Zoals met alle Romeinse gebouwen in Nederland is er van de wachtpost weinig over, maar de gemeente Nijmegen heeft de locatie zo’n 15 jaar geleden voorbeeldig onder handen genomen. De wachtpost is archeologisch onderzocht, waarna de plek is beschermd tegen schatgravers met een geplastificeerd ijzeren gaas en een flinke ophoging van het terrein. Het mes snijdt aan twee kanten, want de contouren van de grachten komen nu veel beter in het zicht. Je kunt je er echt iets bij voorstellen. Een informatiepaneel met reconstructietekening maakt het compleet. Maar er was één groot nadeel: geen mens wist deze plek te vinden.
Tot mijn grote vreugde is daar verandering in gekomen. Naast het geasfalteerde fietspad voor Maldense forensen en scholieren, de Witteweg, prijkt sinds kort een uitnodigend routebord. Eindelijk een soort erkenning. Misschien wekt het symbooltje wat al teveel verwachting, maar dat doet niets af aan het feit dat het eerste Romeinse gebouw van Nijmegen nu een eigen routebord heeft gekregen. Ook al ligt het officieel op het grondgebied van de gemeente Heumen.
Nu de rest nog!
Tolheffen voor gevorderden
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 4 februari 2013Veel verschil met de middeleeuwen is er eigenlijk niet. Alleen de munteenheid is een keer of vijf veranderd, voor de rest blijft het geld vragen voor zogenaamd onderhoud en bescherming. Wat gebeurt er tegenwoordig met de stadstol? Het openingsfeestje van de nieuwe brug kost omgerekend 4500 boetes voor foutparkeren. Nog effe doorwerken dames heren stadswachten. Met een gemiddelde van 18 bonnen per dag komen we uit de kosten. Ze hadden er een ophaalbrug van moeten maken.
Parkeren in Nijmegen kost ongeveer tussen de 3 en de 30 cent per minuut; een beetje boete voor verkeerd/onbetaald parkeren kost al gauw 50 euri, maar het kan duurder: fout parkeren op een invalidenparkeerplaats kost meer dan 300 euri.
Pakjesavond
Een bijdrage van De Poeziekoerier, gepubliceerd op 5 december 2012
Madrid, 5-12-2012
Feur Nimwegeneuren en alle andere mede-stadsbewoners,
Sint kwam bijna onder een bus
in het centrum bij V&D
want veiligheid is een hele klus
voor de Burchtstraat in de twee
wachtend op een nieuwe brug
was het dit jaar aan de kade
een Labyrinth, dat moet terug
evenals de brede paden
wat er stoomde uit Electrabel
was een rivier die warmte zocht
en het eiland, ach, dat komt er wel
vlak voor of na de bocht
Besienders trokken residenten
de Donjon bleef als altijd klein
‘meer liefde’ schreven dissidenten
in een stad die veel te groot wil zijn
Wildparkeren
Een bijdrage van Willem Melssen, gepubliceerd op 7 november 2012
Volgens welingelichte kringen lopen de meeste Nijmegenaren niet warm voor de ultieme parkeerbeleving in de vrijwel leegstaande Keizer Karelgarage omdat men gewoontegetrouw kiest voor de oude, vertrouwde parkeerstek. Dat die diepgewortelde gewoonte gerelateerd zou kunnen zijn aan het feit dat een dagkaart voor parkeren op diverse plaatsen in de open lucht ongeveer de helft kost van de € 12,00 voor 24 uur in de KK garage zal de betrokken ambtenaren zeker niet zijn ontgaan.
Kunst is lastig!
Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 29 oktober 2012Kunst is lastig; ligt, staat of hangt voortdurend voor van alles in de weg, en kan als het aan de bestuurders van deze stad ligt, maar het beste opgeruimd worden. Het wordt tijd voor een grote schoonmaak in de stad. Iemand nog een suggestie voor een kunstwerk dat opgeruimd mag worden?
Hier een impressie van afgelopen donderdag, over een lastig kunstwerk op het stationsplein. De parkeergarage ernaast staat voor 94% leeg, maar dat terzijde.
Mistige Oversteek
Een bijdrage van Willem Melssen, gepubliceerd op 25 oktober 2012
Voor de geïnteresseerden heb ik een panoramafoto op groot formaat geplaatst op mijn website. Het panorama is samengesteld uit zeven foto’s en is gisterochtend in de mist geschoten.
Bruggen
Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 6 oktober 2012
Afgelopen donderdag organiseerde het Architectuurcentrum Nijmegen een avond over bruggen. Dat was niet voor niets. De Oversteek vordert gestaag en er komen van en naar het Stadseiland bij Lent nog meer bruggen. Vandaar dat verschillende sprekers hun eigen verhaal over bruggen vertelden. Mijn bruggenverhaal ging niet over de architectuur van bruggen. Ik beschouw een brug als een noodzakelijke constructie om van de ene kant naar de andere kant van water te gaan. Zonder brug heeft een reiziger een groot probleem, hoewel de brug zelf ook een groot probleem kan zijn. Lees verder »
Lekker hard rijden
Een bijdrage van Paul van der Heijden, gepubliceerd op 22 september 2012Ik rijd nogal eens naar Venlo en heb afgelopen tijd met lede ogen aangezien hoe de nieuwe maximum-snelheid-borden langs de A73 zijn neergezet. Behalve op het grondgebied van Nijmegen, waar de gemeente zich nog met hand en tand verzet.
Met ontstellend weinig tegenwerking heeft het kabinet Rutte de maatregel er door kunnen drukken, mede dankzij de politieke vrijage met Wilders (‘Iedereen wil toch lekker hard rijden?’). Een slechtere maatregel is bijna niet mogelijk: meer milieuvervuiling door uitstoot van fijnstof en stikstof, meer kosten voor aanpassing van de wegen, meer brandstofverbruik, meer verkeerslawaai, meer files en niet te vergeten meer verkeersslachtoffers. Als je die investeringen, de milieuschade en gezondheidsschade omrekent naar economische grootheden, kom je tot 2020 uit op een schade van enkele miljarden euro’s. En het ‘lekker hard rijden’ levert voor de afstand Nijmegen-Venlo een tijdwinst op van 1 minuut. Dat staat in geen enkele verhouding tot elkaar.
Sinds een paar maanden heb ik het nieuwe rijden omarmd. Betekent dat je op de snelweg 110 rijdt, omdat dat de meest efficiënte snelheid is voor energieverbruik van een verbrandingsmotor. En dat je zoveel mogelijk je auto laat uitrollen: met ingedrukte koppeling glijdt je auto nog honderden meters door, terwijl je nauwelijks snelheid verliest. Probeer het maar.
Het nieuwe rijden staat volledig haaks op de nieuwe maximum snelheden. In plaats van harder rijden, rijd je juist langzamer. En dat levert irritatie op, want Nederlanders staan bekend als de meest ongeduldige en minst tolerante automobilisten in West-Europa. Een zeer slechte gewoonte. Sommige landen die vanouds bekend stonden als verkeersgevaarlijk, zoals Frankrijk, zijn helemaal bijgedraaid. Maar in Nederland mag je schaamteloos hard rijden, energie verspillen, milieu vervuilen en anderen in levensgevaar brengen, puur voor de kick van het harde rijden.
Gedragsverandering duurt jaren, en misschien wel een hele generatie. Dat zagen we ook al bij afvalscheiding en het offensief tegen roken. De enige manier waarop een gedragsverandering in dit land kan slagen, is om mensen individueel te raken in hun portemonnee. En daar heeft het nieuwe rijden een heel sterk punt. Op één tank benzine rijd ik vergeleken met vroeger 200 kilometer méér. Dat scheelt nogal. Zullen we dan doen wie het laatst lacht?
Hopelijk waait er met het komende kabinet VVD/PvdA een nieuwe wind door politiek Den Haag. En krijgt het Groen-Linkse Nijmegen alsnog gelijk.
