Dit is het archief van de categorie ‘Wonen’

Bezigheidstherapie

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 12 december 2015

Gisteren was het laatste Nieuwscafé van de Gelderlander van 2015. Er zijn het afgelopen jaar veel mooie onderwerpen besproken. Ik heb daar driftig aan mee gedaan. Maar zet dat nu allemaal zoden aan de dijk? Ik heb eens nagelezen waarover ik het afgelopen jaar heb geschreven. Zo’n beetje mijn kijk op Nijmegen retrospectief tegen het licht gehouden. Eerlijk gezegd schieten sommige zaken niet hard op. Neem de Skaeve Huuse in de Weezenhof. Op 8 februari 2013 schreef ik er voor de eerste keer over. We zijn nu bijna 3 jaar verder. Niks te zien. Het gaat zegge en schrijve om 8 stuks, dus zo’n ingewikkelde stedenbouwkundige klus is dat niet. Navraag op het Stadhuis leerde me, dat er nog steeds procedures afgehandeld worden. Dat kan nog wel even duren, maar het gaat goed komen zo werd me verzekerd. Dit is dus voor een stel ambtenaren Bezigheidstherapie met een hoofdletter B. Lees verder »

Perceptie

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 27 november 2015

Perceptie is de manier waarop mensen tegen zaken aankijken. Dat kan nogal eens tot uiteenlopende resultaten leiden. Zie het artikel over de Nevengeul en Veur – Lent afgelopen woensdag in de Volkskrant. Bert Velthuis was daarin zeer lyrisch over alle ontwikkelingen, terwijl de 82 – jarige Lentenaar Willy van Kleef op een heel andere manier stellig was in zijn mening,: “Lent is naar de kloten”. Perceptie; het is maar hoe je het bekijkt. Naar de kloten of niet, Minister Schulz opent volgende week de Nevengeul. Wat mij betreft mag iedereen die hieraan heeft gewerkt apetrots zijn op het resultaat. Lees verder »

Verstand

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 13 november 2015

Vorige week was ik door de architect van de Nimbustoren uitgenodigd voor een bezoek aan dit project. Ik was diep onder de indruk van het uitzicht over Nijmegen vanaf het dak van het gebouw. Mocht iemand twijfels hebben over het groene karakter van Nijmegen, dan moet hij of zij vanuit de hoogte maar eens gaan kijken. Je zult maar zo hoog mogen wonen met dat uitzicht. Dat schijnt echter voor menig woningzoekende ineens wat moeilijker te gaan lukken dan verwacht; maar dit terzijde. “Lang en slank is zeer eigentijds” aldus de architect over de vorm van het gebouw. Met mijn postuur kon ik hem natuurlijk geen ongelijk geven. Lees verder »

Pech

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 6 juni 2015

Afgelopen donderdag heb ik tijdens de Benefietavond voor de Weekendschool onderstaande column uitgesproken.

Je zult maar als kind de pech hebben om op te groeien in een situatie waarin leuke en interessante dingen als minder belangrijk beschouwd worden. Dat je daar niet aan mag mee doen, terwijl je dat heel graag zou willen. Dan loop je een achterstand op met verschillende vaardigheden. Ik spreek uit eigen ervaring. Omdat ik op de lagere school goed kon leren mocht ik misdienaar worden. Daarnaast moest ik ook nog gaan zingen in het jongenskoor in de kerk. Nou; daar was ik mooi klaar mee. Niks geen verkennerij met spannende dingen. Zingen in het koor en braaf kijken als misdienaar. Dat had ik weer. Dat ik daardoor hele stukken Latijn nog steeds moeiteloos uit mijn hoofd kan zingen schiet niet hard op bij het oplossen van technische probleempjes tijdens trekkings in de wildernis met vrienden. Aanleren van deze vaardigheden was in mijn jeugd niet belangrijk. Dapper draag ik mijn lot als ik weer moet horen: “Dat? Dat kan Vincent niet!” Lees verder »

Realiteit

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 12 december 2014

Tussen ideaal en realiteit ligt vaak een wereld van verschil. Politici kunnen er over meepraten; Hubèrt Bruls voorop. Dat is afgelopen week gebleken. Rob Jaspers heeft een tijd geleden in het Nieuwscafé van de Gelderlander het dringende verzoek gedaan aan Rob Jetten van D66 om serieus oppositie te voeren en uit te scheiden met het stellen van onnozele schriftelijke vragen aan het College. Rob Jetten beloofde beterschap. Toch zag ik afgelopen week weer een onnozele vraag van D66 op de site van de gemeente staan. Lees verder »

Tijdelijk (2)

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 28 november 2014

Mensen van zekere leeftijd, en daarmee bedoel ik mijn generatie en ietsjes ouder, kennen allemaal het lied dat Leen Jongewaard ooit zong: “Kom Kees het is maar tijdelijk; het zal wel weer over gaan”. Nijmegen heeft de laatste decennia weinig wethouders gehad die Kees heetten. Dat is te merken in de stad. Want als hier iets als tijdelijk begint kun je er donder op zeggen dat er van alles en nog wat gebeurt, behalve dat het over gaat. De maycretewoningen aan de Hatertseweg zijn voor mij het bekendste voorbeeld. Lees verder »

Missen

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 14 november 2014

U heeft mij een tijd moeten missen. Dat klopt. Ik was met 2 vrienden in Nepal. De Himalaya was als vanouds: kleurrijk; helder; overweldigend. Lees verder »

KOLOS IN DE TUIN

Een bijdrage van Mark Enneken, gepubliceerd op 23 oktober 2014

Omdat Bottendaal en Willemskwartier nog bedacht moesten worden strooide de stad meer dan een eeuw geleden ruimhartig met grond om eindelijk de trein binnen te kunnen halen.

Oh, oh, oh wat waren we blij.

Tientallen jaren hadden we bij de koning op de knieën gelegen om opgenomen te mogen worden in de grote mensenwereld, maar de Staten Generaal zagen het uithoekje aan de Waal niet zitten omdat spoorbruggen prijzig waren.

Nijmegen was goed voor de beurtvaart, de pont en de postkoets.

Verder niet nuilen.

Eerst een kleine veertig jaar nadat Arnhem op het spoor werd aangesloten kwam Nijmegen om de hoek kijken, hetgeen meteen verklaart waarom het tussen NEC en Vitesse niet spoort, maar dat terzijde.

Dermate verheugd was Nijmegen dat men aanvankelijk zelfs vergat om een behoorlijk stationsgebouw te eisen, terwijl de Spoorwegen wel een terrein ter grootte van vele voetbalvelden in de schoot geworpen kreeg en dat breekt thans op.

Het Willemskwartier mort en dat is niet voor het eerst.

Toen Nijmegen zich in de jaren zeventig geen raad met het huisvuil wist kreeg de buurt een overlaadstation in de maag gesplitst, en dat ondanks alle demonstratieve volkswoede die onder leiding van de SP voor jaren een anarchistisch stempel op de stad zou drukken.

Maar dat was toen.

Onder auspiciën van een SP-wethouder wordt thans ernstig overwogen om de spoorkuil op te zadelen met een giga-werkhal die groter is dan de Broerstraat lang is hetgeen geen reden voor veel vreugde is.

Ik bedoel dan het soort vreugde dat wij ontlenen aan het bezit van een achtertuintje dat met behulp van Intratuin en Blokker omgetoverd is in een knus, groen lusthofje waar je schaamteloos je gang mag gaan zolang je er maar geen grote duiventil bouwt.

En wat anders is die spoorkuil anders dan een deel- en pluktuin van Willemskwartier en Bottendaal samen.

Laat ze die geplande kolos maar gebruiken als tunnel voor de Limburgse dieseltreintjes, maar dat wordt vooralsnog niet overwogen.

Integendeel.

Hier moeten straks vol-continue treinen worden opgelapt die nu massaal achter het Centraal Station uitgerangeerd staan te wezen.

Ook al midden in de stad.

Met wat goede wil moet het toch mogelijk zijn elders op een industrieterrein een paar vrije voelbalvelden te vinden waar de NS naar hartelust mag knutselen.

Als het maar niet in onze achtertuin is.

Not in my backyard, afgekort ‘nimby’, hetgeen in de bijbel van de ruimtelijke ordening staat voor een procedure waarbij de buurman opgescheept wordt met een vuiltje dat over de schutting wordt gegooid.

En?

Mark Enneken

St Jacob

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 7 oktober 2013

Afgelopen zaterdag was huur- en koophuizenkijkdag in het land, in de stad en dus ook op Plein 1944. De bouw loopt nog even door maar voor wie een nieuwe woonstee zoekt, zijn er daar nog een stuk of tien te huur en een kleine 50 te koop. Hier staan de plattegronden. Merkwaardig feit: de huurhuizen hebben het mooiste uitzicht. Je betaalt er dan ook wel flink voor: kaal een kleine 900 € per maand; komt nog wat aan energiekosten, parkeerplaats en servicekosten bij. Kost wel wat maar dan heb je ook wat! zullen de projectontwikkelaars gedacht hebben. Over een week of zes wordt het plein vrijgegeven voor het winkelend publiek en ergens in het voorjaar komt er waarschijnlijk nog een soort van openingsfeestje.

#TweetvandeWeek024: Laat Lent…

Een bijdrage van Rosalie Thomassen, gepubliceerd op 27 september 2013

Lent is al lang Lent niet meer. Het dorpje aan de Waal verandert in sneltempo. Nieuwbouw geeft het dorp een steeds meer stads aanzicht. De Waal stroomt bijna nooit meer zoals deze altijd langs Lent stroomde. Nog even en het water stroomt door Lent. Voor een Lentenaar is het allemaal even slikken. De komst van een hoge nieuwe toren voor het hotel dat beroemd is om zijn culinaire hoogstandjes (kuch), appelmoes met kers, is voor veel Lentenaren een brug te ver.

Onder de noemer @LaatLentLaag werd de afgelopen tijd volop geprotesteerd tegen de komst van deze hoteltoren nabij het gloednieuwe station in Lent.

Dat stemt menig Lentenaar en Nijmegenaar niet vrolijk. Ik hoor daar zelf ook bij. Een nieuw hotel in Nijmegen is prachtig, maar waarom per se op die plek. Is hiermee de weg vrij voor een Manhattan aan de Waal, en komt het eiland in de Waal straks ook vol met hoogbouw? Dat schijnt goed te zijn voor de economie. Zal wel, maar ik vind het niet mooi, op die plek. Ik ben niet de enige. Lees verder »