Dit is het archief van juni 2013

Geraniums

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 29 juni 2013

Afgelopen woensdag kneep ik hem als een ouwe dief. Die avond zou er in de Raad een debat plaatsvinden over de positie van Jan van der Meer. Het zou zo maar kunnen, dat Jan na dat debat geen wethouder meer zou zijn. Dat kon ik op dat moment echt niet gebruiken. Ik had Jan namelijk uitgenodigd om op de donderdag tijdens een privéfeestje van mij een column uit te spreken. Jan levert al jaren voldoende stof voor een columnist, dus ik wilde hem de kans geven de rollen eens om te draaien. En dan daags van tevoren een alles of niets debat in de Raad over zijn positie. Had ik weer. Lees verder »

#TweetvandeWeek024: #BouwNouOp

Een bijdrage van Rosalie Thomassen, gepubliceerd op 28 juni 2013

Wie door Nijmegen rijdt, zal niet vermoeden dat de bouw hier op zijn gat ligt. Een stadsbrug verrijst, een nevengeul wordt gegraven en Plein ‘44 raakt langzaam uit de steigers. Toch is het dikke vette crisis, en dit raakt de bouwsector hard.

Maar liefst 47.000 Nederlandse bouwvakkers verloren sinds het begin van de crisis hun baan. Als deze 47.000 mensen allemaal tegelijk ontslagen waren, had heel Nederland op zijn kop gestaan. Omdat het mondjesmaat gebeurt, is nog niemand echt wakker geschrokken door dit aantal. Ter vergelijking: in een stad als Middelburg wonen 47.000 mensen. Bij de sluiting van de staatsmijnen verloren 45.000 mensen hun baan.

Daarmee kampt deze sector met het grootste banenverlies van alle sectoren. En het tij wordt met het huidige Haagse beleid ook de komende jaren nog niet gekeerd.

De brede bouwsector is daarom boos. Woningcorporaties, aannemers, vakbonden en toeleveranciers verenigden zich om een protestcampagne te starten: #BouwNouOp. Lees verder »

Over de vakantie heen

Een bijdrage van Paul van der Heijden, gepubliceerd op 27 juni 2013

Nijmegen is toe aan vakantie. Leerlingen van middelbare scholen lummelen hun laatste week door, smachtend naar het eind. Veel ouders zijn al aan het inpakken, om vrijdag of zaterdag meteen de auto in te duiken richting zuiden. Velen die niet gebonden zijn aan schoolvakanties, zijn al op vakantie geweest – vooruitgeschoven posten van de jaarlijkse uittocht, profiterend van de geringe drukte, milde temperaturen en lage prijzen.

De thuisblijvers dompelen onder in de luwte van een vergaderloze zomer. Al wekenlang tillen werknemers hun afspraken over de vakantie heen. De gemeente draait op een laag pitje, projecten liggen stil, een trage kalmte daalt neer op de werkvloer. Als je je ogen dichtdoet, ruikt het zelfs een beetje naar zorgeloosheid, alsof het vakantiegevoel stiekem doorsijpelt door de muren van het kantoor.

En dan, in de derde week van juli, barst Nijmegen plotseling uit zijn voegen. Een volle week is onze stad het decor van het grootste evenement van Nederland. Er is geen ontkomen aan. Vierdaagsehaters zorgen dat ze weg zijn, de rest stort zich in het feestgewoel. Meer dan veertigduizend wandelaars en een miljoen bezoekers laten Nijmegen kolken en zinderen. Of je nu voor of tegen bent: hier wordt geleefd.

Nadat de DAR op vrijdag de Annastraat heeft schoongeveegd en het laatste optreden klokslag middernacht is uitgedoofd, keert de rust in alle hevigheid weer terug. Nooit is het in Nijmegen stiller dan in het weekend na de Vierdaagse. Bijna verstikkend, zo stil, als een uitgestorven Frans dorpje op het heetst van de dag.

Elk jaar zie ik er tegenop, tegen dat stille, doodse weekend. En elk jaar lukt het maar niet om een keuze te maken tussen laf vluchten en gedwongen onthaasten. Het duurt nog weken voordat dat gevoel wegtrekt, als hoge koorts die maar langzaam zakt. Net zo langzaam komt ook het leven weer terug in Nijmegen. Voetje voor voetje. Halsreikend kijk ik dan uit naar het moment dat we echt over de vakantie heen zijn.

Wederopbouw

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 26 juni 2013

klok, klok, klok.

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 24 juni 2013

Het zwembad in Nijmegen Oost gaat na de vierdaagse voorgoed dicht. In augustus is er nog een afscheidsfeest voor de buurt en de rest van de stad. Door de verkoop van het zwembadwater wordt Water-Aid ondersteund en  komt er wat geld in kas voor het feest. Als alleen al eens het grote bad leegverkocht zou kunnen worden …

België? Zo gek nog niet.

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 22 juni 2013

“België? Zo gek nog niet.” Deze woorden heb ik gebruikt als titel van een toespraak, die ik gisteren gehouden heb na de uitreiking van de Architectuurprijsvraag 2013 in de Raadszaal van het Stadhuis. Lees verder »

Rad van Avontuur

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 21 juni 2013

Eenden

Een bijdrage van Paul van der Heijden, gepubliceerd op 20 juni 2013

Na een werkbezoek in het westen des lands snel ik huiswaarts. Het is vrijdag. Ik rijd op de A50 richting knooppunt Valburg, en tuur de horizon af om de eerste glimp van Nijmegen te ontdekken. Dat verveelt nooit. Het eerste stukje zichtbaar Nijmegen is de schoorsteen van de centrale, 164 meter hoog. Na de afslag, op de A15, toont de centrale zich in volle omvang. De oude Stevenskerk valt erbij in het niet, overvleugeld door de vooruitgang. Warme gevoelens van thuiskomst mengen zich met lichte schaamte: is dit nu ons visitekaartje?

In een flits zie ik verderop in de berm wat bewegen. Een moedereend met vier kuikens. Nerveus waggelt moedereend de vluchtstrook op, trouw gevolgd door haar kroost. De bulderende stroom auto’s zou haar bang moeten maken, maar ze lijkt vastberaden. Het is een gevaar dat ze niet kent en dat ze niet kan inschatten. Aan de andere kant van de weg lonkt een betere wereld, zo fluistert haar instinct. Maar met elke waggelpas komt ze dichterbij haar zekere dood. De kuikens rennen angstig maar gedisciplineerd in een rijtje achter haar aan, gedreven door de natuur. Hun moeder is het enige in de wereld dat ze kunnen vertrouwen.

Ik twijfel wat te doen, maar de tijd is veel te kort voor besef, laat staan voor handelen. Moedereend staat op het punt om de rijbaan op te stappen. Mijn handen klemmen zich vaster om het stuur. Uitwijken en een ongeluk riskeren, is geen optie. Gelukkig rijd ik rakelings langs haar heen.

Als ik in mijn achteruitspiegel kijk, zie ik nog maar twee kuikens op de vluchtstrook. Een eenzaam veertje fladdert wild in de lucht.

Kids ‘n’ Billies

Een bijdrage van Willem Melssen, gepubliceerd op 19 juni 2013

The Apeman

Afgelopen zaterdag werd voor de elfde keer in het openluchttheater De Goffert het Kids ‘n’ Billies festival gehouden. Een prachtig (muziek)festijn voor jong en oud dat dit jaar geheel uitverkocht was.

Lees verder »

Hiep, hiep, hiep! Blamage!

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 17 juni 2013

Willen is kunnen, heet het in de volksmond. Waar een wil is is een weg is ook zo’n fraai gezegde. Het bestuurlijke langebaanrekken rondom de besluitvorming over een dak boven de Stratemakerstoren toont aan dat de verantwoordelijke dames en heren cultuurhistoriewethoudersters hier overduidelijk niet willen. Zelfs nu het Europese geld klaarligt en er alleen nog een GO! nodig is wordt er nog getreuzeld. Kan iemand mij uitleggen hoe dat komt?