Dit is het archief van september 2013

Oeps boompje weg.

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 30 september 2013

Sommige mensen wonen er met hun neus bovenop. Er zijn al scheuren in de woningen gekomen door het slaan van de nieuwe damwand. De versteviging van de waalkade levert zo af en toe wat vervelende dingen op. Er stond vanmorgen een boom in de weg. Nu niet meer.

Nijmeegse nieuwe

Een bijdrage van Hedzerd de Boer, gepubliceerd op 29 september 2013

Er zijn plannen om weer de hoogte in te gaan in Nijmegen en Lent. Bij het station verschijnt naast de nieuwbouw van Doornroosje een woontoren, naast de spoorbrug moeten zo’n 500 appartementen worden gebouwd en nu is ook Lent aan de beurt met een hoteltoren van 55 meter. Dat levert nogal wat discussie op. In Lent is er een spontane verzetsgroep gevormd onder de idyllische naam ‘Laat Lent Laag’. Ook de studenten van het complex Vredeburg verzetten zich tegen het bederven van hun uitzicht door de toren die voor hun neus wordt gebouwd met ouderwetse spandoeken op elk balkon.

Nu snap ik verzet tegen een woontoren wel als die voor je neus wordt gebouwd. Nooit meer hetzelfde uitzicht, altijd bij de buren naar binnen kunnen kijken, geen rechtstreeks zonlicht meer, dat is geen pretje. Maar ik hou wel van hoge gebouwen. Ik ben onder de indruk van de majestueuze Erasmustoren en van de sprankelende nieuwheid van 52Degrees. Ik ben benieuwd naar die gebouwen als je er naar toe rijdt. De enige vraag die dan ook voor mij van belang is bij het voor of tegen hoogbouw zijn is het ontwerp van het gebouw.  Als het een mooi gebouw is, moeten we toch blij zijn  dat het in Nijmegen wordt gebouwd? En dan snap ik dat je niet blij wordt van een vreemde vogel op een gebouw, maar wellicht wel van een ander mooi ontwerp? Dat was immers ook het uitgangspunt van de nota Hoogbouw van de gemeente, uitgebracht in 2005: ‘Hoogbouw dient door een bijzondere architectonische kwaliteit een waardevolle bijdrage te leveren aan het uiterlijk van de stad (skyline, icoonwerking), wijk en buurt (identiteit, diversiteit).’ Laten we hopen dat de gemeente vast houdt aan die uitgangspunten, zodat we een discussie kunnen voeren over de schoonheid van hoogbouw, niet alleen over de plek waar die moet staan.

#TweetvandeWeek024: Laat Lent…

Een bijdrage van Rosalie Thomassen, gepubliceerd op 27 september 2013

Lent is al lang Lent niet meer. Het dorpje aan de Waal verandert in sneltempo. Nieuwbouw geeft het dorp een steeds meer stads aanzicht. De Waal stroomt bijna nooit meer zoals deze altijd langs Lent stroomde. Nog even en het water stroomt door Lent. Voor een Lentenaar is het allemaal even slikken. De komst van een hoge nieuwe toren voor het hotel dat beroemd is om zijn culinaire hoogstandjes (kuch), appelmoes met kers, is voor veel Lentenaren een brug te ver.

Onder de noemer @LaatLentLaag werd de afgelopen tijd volop geprotesteerd tegen de komst van deze hoteltoren nabij het gloednieuwe station in Lent.

Dat stemt menig Lentenaar en Nijmegenaar niet vrolijk. Ik hoor daar zelf ook bij. Een nieuw hotel in Nijmegen is prachtig, maar waarom per se op die plek. Is hiermee de weg vrij voor een Manhattan aan de Waal, en komt het eiland in de Waal straks ook vol met hoogbouw? Dat schijnt goed te zijn voor de economie. Zal wel, maar ik vind het niet mooi, op die plek. Ik ben niet de enige. Lees verder »

Archeologie op straat

Een bijdrage van Paul van der Heijden, gepubliceerd op 26 september 2013

Dat de Nijmeegse bodem bol staat van de archeologische resten, is alom bekend. Dat er nauwelijks bovengrondse resten zijn, weten we inmiddels ook al. In Nijmegen zijn nu eenmaal geen Romeinse ruïnes bewaard gebleven zoals in Trier, Nîmes of Rome. Ook zijn we in onze stad nooit zo bedreven geweest om het Romeinse erfgoed terug te brengen in het straatbeeld.

Toch is er her en der wel wat te zien in Nijmegen. Archeologen hebben in het verleden, vaak op eigen initiatief en met weinig budget, Romeinse sporen teruggebracht op straat, in een tijd dat daar nog weinig aandacht voor was. Plattegronden van huizen, tempels, stadsmuren en zelfs een amfitheater zijn aangegeven met afwijkende kleuren straatsteen. De laatste tien jaar was er ook ruimte voor enkele grotere projecten. Het zijn nog geen reconstructies waar toeristen speciaal voor naar Nijmegen komen, maar alles bij elkaar begint het wel ergens op te lijken. Het is daarom goed dat de gemeente een boekje heeft samengesteld met een overzicht van de plekken waar je iets van het Romeinse verleden kunt zien. Je kunt het kopen, maar ook hier downloaden.

En het smaakt naar meer.

bijna af

Een bijdrage van Maerten Prins, gepubliceerd op 25 september 2013

Rugzak

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 21 september 2013

De term “rugzakje” komt voor in de Wet Maatschappelijke Ondersteuning en de Wet op de Leerlinggebonden Financiering. Goed dat deze voorzieningen er zijn, maar vanuit dit perspectief bezien is het beter als je zonder rugzakje door het leven gaat. Toch ga ik vanaf nu voor langere tijd met een rugzak door het leven. Ik vertrek namelijk over een paar dagen naar Nepal om daar, na een paar dagen acclimatisatie in Kathmandu, met een rugzak om een 40 – daagse trekking door de Himalaya te gaan doen. Een kadootje dat ik me zelf heb beloofd voor als ik met vervroegd pensioen zou gaan. Half november hoop ik gezond en wel mijn rugzak thuis weer te kunnen inleveren. U zult het tot die tot tijd zonder mijn wekelijkse kijk op Nijmegen moeten stellen. Lees verder »

Liefdesbrug

Een bijdrage van Paul van der Heijden, gepubliceerd op 19 september 2013

De Nijmeegse bruggen kennen een roerige geschiedenis. Zo kreeg de spoorbrug dankzij Nescio al heel vroeg een plekje in de Nederlandse literatuur en speelde de Waalbrug een hoofdrol tijdens WOII. Nieuwe bruggen hebben echter nog even tijd nodig. Kijk maar naar de Snelbinder, gebouwd in 2004. Er hangen twee kleine slotjes aan, met een gegraveerd hartje. Het begin van een nieuwe traditie?

Het tafereel doet denken aan Keulen, waar de Hohenzollernbrücke volhangt met sloten. Het gebruik schijnt rond 2008 te zijn overgewaaid uit Italië: paartjes bezegelen hun liefde met het ophangen van een gegraveerd slot, waarvan ze de sleutel symbolisch in het water gooien. Inmiddels hangen er tienduizenden sloten en is de liefdesbrug één van de belangrijkste toeristische trekpleister van de stad.

Vergeleken de Keulse brug ziet de Snelbinder er nogal kaal en liefdeloos uit. Volgens mij is deze spontane opwelling in de kiem gesmoord door overijverige spoorbeambten, die uit vrees voor het toegenomen gewicht de eerste slotjes hebben weggeknipt. Dat gewicht is overigens een reëel gevaar: de Keulse sloten wegen samen tienduizenden ton. Dat kan de ranke Snelbinder niet aan.

Misschien moeten we onze hoop richten op onze nieuwe brug, de Oversteek. Elk burgerinitiatief is welkom!

Popronde Nijmegen

Een bijdrage van Willem Melssen, gepubliceerd op 18 september 2013

The Maureens uit Utrecht


Afgelopen vrijdag vond in Nijmegen de aftrap plaats van de Popronde Nederland. Tijdens dit rondtrekkende muziekfestival – het is geen competitie – proberen 100 geselecteerde bands zich van hun beste kant te laten zien.

Lees verder »

Commune-begraven

Een bijdrage van Jac. Splinter, gepubliceerd op 16 september 2013


Wist ik ook niet.  Fietste er vanaf dat ik in Nijmegen woon dagelijks langs op weg naar de universiteit. Woon er nu al ruim tien jaar naast. Ben nou eens met de rondleiding op de Open Monumentendag meegegaan en dan hoor je dat er een grote verzameling grafkelders ligt waar per steen gemiddeld 12 mensen onder gelegd zijn. Het kleine protestantse kerkhofje aan de Prins Bernhardstraat/Stenenkruisstraat. Collectief begraven was goedkoper dan voor iedereen een apart graf aan te schaffen. Het was ook alleen voor de welgestelde families dat dan weer wel. Soms gaf men -als relatiegeschenk zeg maar- een plek cadeau aan een bevriend ondernemer.
Voor wie goed kijkt, rechts op de foto, het graf met die twee groene bolletjes, daar ligt een aangetrouwd familielid van de duitse Keizer Wilhelm I: Willem Karel van Saksen Weimar Eisenach. En omdat het koninklijk huis de jaarlijkse betaling aan de gemeente nooit heeft  stopgezet gehad voor de grafrechten, bestaat dit kerkhof nog steeds.

In Paradisum beheert ook deze begraafplaats en geeft maandelijks een keer een rondleiding.

Er loopt ook nog een restant van een oude Romeinse weg over het kerhof. Het is maar goed dat we dat niet verder vertellen anders haalt de gemeente de weg nog weg.

Droom

Een bijdrage van Vincent Cantrijn, gepubliceerd op 14 september 2013

Afgelopen week zag ik in de Gelderlander de naam van een oude bekende: Marggraff.  Die man ken ik nog. Puisant rijk; van adel; excentriekeling en o.a. eigenaar van het Kops Plateau. De nadruk ligt hierbij op de woorden onder andere. Want hij had zo veel gronden in zijn bezit, dat hij over zijn eigen land van België naar Nijmegen kon lopen. Hij kwam in de tachtiger en negentiger jaren vaak naar Nijmegen. Hij had grootste plannen met het Kops Plateau. Namelijk de bouw van veel villa’s. Iedere keer moest de verantwoordelijke wethouder uitleggen, Wim Hompe voorop, dat daar geen sprake van kon zijn. Het Kops Plateau was archeologisch Rijksmonument. “Mijnheer Marggraff: Niks geen villa’s; goedemiddag.” Daarom had Marggraff volgens eigen zegge een gloeiende hekel aan die rooie papen uit Nijmegen. Tien jaar geleden is hij tragisch overleden bij een brand in zijn landhuis in Vught.

Lees verder »