Dezer dagen is het in Nijmegen ’s ochtends rustiger op straat. Minder fietsers reppen zich naar hun bestemming. Die niet-fietsende fietsers zitten thuis en bereiden zich voor op de beslissende fase van de middelbareschooltijd, het eindexamen. Met als begeerlijke kroon het diploma, waarna een eindeloze reeks feesten begint, het uitzwerven over Europa of nog verder, een tijd van ongebreidelde vreugde en onbegrensde vergezichten.
Wat daarna komt is een zorg van later: studie, werk of een wereldreis. Over de verdere vooruitzichten maken de jongeren zich ook niet druk. Ook al heeft de economie er wel eens beter voorgestaan, om het maar mild uit te drukken, in zijn eeuwige optimisme ziet de jeugd altijd perspectieven.
Niet alleen voor scholieren is dit een enerverende en spannende periode, ook ouders leven mee, steken kaarsjes op of halen amulet of talisman uit de kast. Oude beelden dienen zich ongevraagd aan. Mijn oudste zoon doet ook eindexamen en ik wacht de droom over mijn eigen examentijd af die mij jaarlijks steevast overvalt.
Ouders die over enkele weken iets te vieren hebben: fleur het Nijmeegse straatbeeld op en hang de vlag uit met schooltas of andere attributen. Optimistischer en vrolijker huldebetoon is er niet. Met die vlag en tas dringen we even de vraag naar de achtergrond ‘of we ons aan die drie procent moeten houden of niet’.
Ik wens scholieren en ouders een goede afloop. En ik hoop dat mij over enkele weken de droom over eindexamenfeestjes bezoekt, zoals ik ook jaarlijks gewend ben.
Mail het dan door naar anderen, of deel het via social media:
Tweet Pin It