Roze bloed

1 november 2010 door Jac. Splinter

De Bloedbank Sanquin discrimineert homomannen sinds eind jaren 80 van de vorige eeuw. Toen was dat een reeele maatregel. Ondertussen hebben we last van voortschrijdend inzicht en weten we beter maar de regels worden niet veranderd. Ook heterobloed kan HIV- virussen bevatten maar daarom worden de heteroos niet geweigerd. Schande!

Vind je dit een interessant artikel?
Mail het dan door naar anderen, of deel het via social media:
Pin It

Er zijn 9 reacties gegeven op “Roze bloed”

  1. Marcel zegt:

    Heteroos? Lol. Verder ben ik het met je eens dat dit belachelijk is, Jac.

  2. @Jac: Het weigeren van homo’s als bloeddonor is puur op basis van bedrijfseconomische motieven: deze risicogroep toelaten betekent dat er veel meer gescreend moet worden op HIV. En dat kost (veel) geld. En kennelijk wordt het kleinere risico met bloed van hetero’s maar voor lief genomen. Of beter gezegd: dat risico wordt doorgegeven aan de ontvanger van het bloed. Als er maar geld verdient kan worden over de ruggen van de vrijwillig donerende mensen heen.

    “Heteroos”?
    Krijg je dat van een transfusie met fout bloed? ;-)

  3. Het dient uiteraard “verdiend” te zijn maar ik kan de reactie niet meer redigeren.

  4. Werner Nas zegt:

    @Willem Volgens mij wordt elke bloeddonatie op HIV getest. Dus dat kost niks meer of minder.

  5. wim zes zegt:

    Je kunt naar de Commissie Gelijke Behandeling stappen. Misschien velt zij een ander oordeel dan in 1997, 1998, 1999 of 2007. Uit de laatste uitspraak:

    2.6 Na donatie wordt het bloed getest, onder andere op de aanwezigheid van HIV. Deze testen zijn niet volledig betrouwbaar. Na besmetting is het HIV-virus de eerste tijd met behulp van de huidige opsporingsmethoden niet te traceren in het bloed. Deze periode van onzichtbaarheid wordt de window fase genoemd. In het verleden duurde deze fase ongeveer zes maanden doordat getest werd op de aanwezigheid van antistoffen tegen HIV. Sinds 2000 wordt echter een ander soort test gebruikt, de zogenaamde Nucleic Acid Test (NAT). Deze test detecteert niet de antistoffen maar het virus zelf. Hierdoor is de window fase teruggebracht naar ongeveer tien tot twaalf dagen. Maar ook de HIV NAT test is niet volledig betrouwbaar. Virusgehaltes beneden de 1500 virusdeeltjes per millimeter in een donatie worden door de test niet zichtbaar gemaakt.

    2.7 De HIV NAT test wordt niet op iedere donatie afzonderlijk toegepast. Monsters van meerdere (48) donaties worden bij elkaar gevoegd en in hun geheel aan een NAT test onderworpen. Indien de NAT test van een dergelijke groep monsters positief is, worden de monsters vervolgens afzonderlijk getest. Indien een van deze monsters HIV-positief blijkt te zijn, vinden aanvullende testen plaats. Of het HIV-virus in een monster wordt opgespoord is mede afhankelijk van de hoeveelheid bloed die wordt getest: hoe groter het bloedmonster, hoe groter de kans dat het virus gevonden wordt.

    2.11 Het aantal besmettingen met HIV en andere SOA neemt na een daling in de jaren “90 sinds begin 2000 weer toe. Uit een onderzoek van het RIVM (…) dat betrekking heeft op het aantal gerapporteerde infecties in Nederland, blijkt dat per juni 2005 10.619 personen met HIV geregistreerd waren. In 2004 zijn 938 nieuwe besmettingen vastgesteld, waarvan mannen met seksuele contacten met andere mannen (MSM) de grootste groep vormden. Het aantal besmettingen onder heteroseksuelen steeg een aantal jaren, maar is gedaald in 2004. In het SOA peilstation nam het aantal gevallen van chlamydia toe met 19%, gonorroe met 12%. Ook nam het aantal syfilis- en HIV-besmettingen verder toe, vooral bij MSM. In de periode 2000-2004 is het aantal syfilisgevallen onder MSM meer dan verdrievoudigd.

    3.35 De Commissie oordeelt dat, hoewel de testmogelijkheden sinds de vorige keer dat de Commissie zich over deze materie heeft moeten buigen, aanzienlijk zijn verbeterd, verzoekster overtuigend heeft beargumenteerd dat zij op dit moment nog niet afdoende zijn ter bescherming van de volksgezondheid. Of in de toekomst volstaan zal kunnen worden met testen, en donorselectie daardoor zou kunnen worden afgeschaft, is onzeker. Dit betekent dat een aanvullend selectiebeleid op basis van risico voorlopig nog noodzakelijk is. Aangezien voldoende is komen vast te staan dat het besmettingsrisico onder MSM vele malen hoger is dan onder mannen met heteroseksuele contacten en dit risico sinds 1998 alleen maar is toegenomen, acht de Commissie de juistheid van de stelling dat het selecteren op basis van MSM noodzakelijk is voor de veiligheid van bloedproducten aannemelijk.
    Daarbij tekent de Commissie wel aan dat niet kan worden aangenomen dat elke veiligheidswinst voor bloed, hoe gering ook, altijd zal voorgaan op de belangen van (in dit geval) homo’s om niet te worden gediscrimineerd en uitgesloten.

    3.36 Maar gelet op de ernstige consequenties voor de volksgezondheid (de ontvangers van bloed), zou het toelaten van MSM ” gelet op het voorgaande – naar de overtuiging van de Commissie tot onaanvaardbare gevolgen kunnen leiden.

  6. Pluk zegt:

    Het blijft een gebrekkig systeem zo’n vragenlijst. Het volstaat niet om alle risico’s in kaart te brengen en dit is een te pijnlijke oplossing. Men mag bloeddonoren vragen naar of aanspreken op gedrag om het risico op bloedtransfusies met besmet bloed te beperken, maar men mag niet bij voorbaat al hele groepen uitsluiten om hun geaardheid en wie ze zijn. Het zou beter zijn om een scheiding te maken in mensen die veilige seksuele contacten hebben en mensen die veel onveilige contacten hebben.

  7. Volgens mij gaat het niet zo zeer om het homo zijn, maar om het homo doen. Want Jac, zoals je zelf zei mocht je lang wel bloed geven. Als je bepaalde dingen gaat doen, mag dat niet meer. En in dit geval is het wel zo dat hiv onder homo’s veel vaker voorkomt dan onder hetero’s en vrouwen. Aids zelf is bijna een ‘gewone’ chronische ziekte geworden voor veel homomannen. Omdat die aidsremmers zo goed werken. Ik snap wel dat de bloedbank dat verhoogde risico gewoon niet willen nemen.

    Desondanks begrijp ik je gevoel van onrecht heel goed, want ik mag ook niet meer doneren. Vanwege mijn (zeer lichte vorm van) MS. En dat vind ik ook echt niet leuk, want daar kan ik ook niets aan doen. Maar ja, zo gaan die dingen nou eenmaal.

  8. Hermie zegt:

    Ik ben niet de persoon die veel reageert op het net…eigenlijk reageer ik zo goed als nooit…maar nu ik het bericht lees van Francis Herberts heb ik het zeldzame gevoel om te moeten reageren.
    Beste Francis, je zegt dat het niet gaat om “het homo zijn maar homo doen”, en hoe doen homo’s dan in jouw ogen. Is het zo dat je denkt dat alle homo’s iedere dag minstens 3 sex partners hebben?
    Nou het spijt me voor jou..Ik heb al 15 jaar dezelfde partner en heb geen behoefte aan andere.
    En wat Jack zegt in de film is dat toen hij een vriendje kreeg hij geen bloed meer mocht geven. ik zou wel eens willen zien en horen wat er gebeurt dat een vrouw geen bloed meer mag geven om dat ze sexueel contact krijgt met een vriendje.
    En het is logisch dat je geen bloed meer kan geven als je een ziekte hebt, en vindt ik erg vervelend voor je.
    En als je de cijfers bekijkt is het dus zo dat 40 % van de geregistreerde AIDS gevallen hetero zijn. dus dat het veel vaker bij homo’s voorkomt is ook niet zo
    Maar ik heb geen ziekte..ben helemaal gezond heb 1 sex partner nl mijn man en ik mag geen bloed geven en zuiver en alleen omdat ik homo ben..
    dus als voor mij iets een toppunt is van discriminatie is het dit wel.
    We hebben allemaal kans het op te lopen als we meerdere partners hebben. Hetero of homo..het maakt niet uit.
    Elk bloed wordt getest voor het naar een patient gaat en dat is ook helemaal normaal..dus wat is het probleem nu eigenlijk.
    Gewoon zuivere discriminatie van de bovenste plank.
    Bloed donor mag ik niet zijn maar wel orgaandonor..Zelfs een aidspatient kan zijn organen doneren.

  9. Beste Hermie,

    Ik denk dat ik niet helemaal duidelijk ben geweest over het homo zijn en homo doen. Voorop gesteld, van mij mag iedere volwassene helemaal zelf weten wat hij doet en met wie. Bij de bloedbank word je gevraagd of je in de afgelopen periode onbeschermde seks hebt gehad moet iemand. Het gaat dus niet om je gevoelens, maar om je daden. Het risico dat je iets oploopt als je onbeschermde seks hebt gehad (of intraveneus drugs tot je hebt genomen) is gewoon groter. En dat risico wil de bloedbank niet lopen. Dat begrijp ik wel. Je zal maar een auto ongeluk hebben gehad en bloed krijgen van iemand met zo’n risico-factor. Laat jij dan rustig dat bloed in je lopen? Met wie weet wat voor virussen erin? Dat kan een bloedbank zich gewoon niet veroorloven. Sterker nog, in de begintijd van aids is het nog wel eens gebeurd, patienten die met hiv besmet bloed kregen. Dat willen we niet meer en daarom zijn deze regels opgesteld. Ik voel me er wel bij, ook al betekent dat dat ik geen bloed meer mag geven. Maar als ik het nodig heb, vind ik het wel een prettig idee dat grote risico’s worden uitgesloten. En dat bedoelde ik in mijn vorige reactie.