Verstand

13 november 2015 door Vincent Cantrijn

Vorige week was ik door de architect van de Nimbustoren uitgenodigd voor een bezoek aan dit project. Ik was diep onder de indruk van het uitzicht over Nijmegen vanaf het dak van het gebouw. Mocht iemand twijfels hebben over het groene karakter van Nijmegen, dan moet hij of zij vanuit de hoogte maar eens gaan kijken. Je zult maar zo hoog mogen wonen met dat uitzicht. Dat schijnt echter voor menig woningzoekende ineens wat moeilijker te gaan lukken dan verwacht; maar dit terzijde. “Lang en slank is zeer eigentijds” aldus de architect over de vorm van het gebouw. Met mijn postuur kon ik hem natuurlijk geen ongelijk geven.
Toen de architect vertelde, dat er in het gebouw 450.000 bakstenen gemetseld zijn, met de naam Bemmelse Blauwe, raakte ik in verwarring. Ik zag toch duidelijk rode bakstenen. Wie is er nu kleurenblind? Hij, ik of die Bemmelse bakstenenbakkers? Niemand; het was vakjargon. Lang en slank is dus modieus in de architectuur. Maar dat was 12 jaar geleden ook al. In 2003 discussieerde de toenmalige Raadscommissie Stadsontwikkeling in een ruimte op de bovenste verdieping van het Erasmusgebouw over de Discussienota Hoogbouw. Hoe hoog mocht Nijmegen gaan bouwen en waar? Kijkend vanuit de hoogte over Nijmegen hield Paul Depla toen een gloedvol betoog over slanke torens, blikvangers en iconen in het stadsbeeld. Wat dat betreft is er natuurlijk niets nieuws onder de zon. Wiet Benda was toen al fractievolger. Tijdens de discussie sprak hij de onsterfelijke woorden: “Mijnheer de voorzitter; ik heb hier geen flikker verstand van, dus ik zeg er verder niks over.” Dit leidde tot een bulderend gelach bij de overige Raadsleden. Wiet is nog steeds fractievolger. Ik mag hopen, dat Wiet de afgelopen 12 jaar enkele bijscholingscursussen heeft gevolgd om op een wat hoger niveau verstandig te kunnen discussiëren. Dat is toch het minste wat we mogen verwachten van een fractievolger.
Het uitzicht vanaf de Nimbustoren is adembenemend. Maar je moet er niet al te lang op blijven staan, want dan zijn de details op maaiveldniveau wat lastiger te zien. En dat is nu ook weer niet de bedoeling. Zo las ik afgelopen week het bericht in de Gelderlander dat Tio Pepe gaat sluiten. Toch een begrip in Nijmegen. De uitbater gaf als reden, dat zijn gespecialiseerde zaak tegenwoordig behoorlijk uit de toon valt in de Bloemerstraat met de vele waterpijpcafés die er de laatste jaren zijn gekomen. Ik wist dat Ben van Hees bij zijn aantreden als wethouder de aanpak van de Bloemerstraat tot een van de speerpunten van zijn beleid heeft gemaakt. Dat dit beleid heeft geleid tot veel waterpijpcafés was nieuw voor mij. Verrassend. Niet minder verrassend zijn de archeologische opgravingen bij de Bastei. Terecht zijn archeologen lyrisch over alles wat ze in de bodem hebben aangetroffen. Ik hoop van ganser harte, dat de politieke discussies de komende tijd niet alleen gaan over hoe Nijmegen moet omgaan met het in de hoogte gaan. Mooie dingen in de hoogte realiseren ontslaat de gemeente niet van de plicht om ook mooie dingen in de diepte te doen. Dus ogenblikkelijk de plannen voor de Bastei aanpassen, zodat al dit archeologisch moois eens een keer zichtbaar blijft tot in lengte van jaren. Er is de laatste decennia al genoeg archeologisch fraais verkloot en onder het zand of cement verdwenen. Ik blijf optimistisch. Wat ik hoop, dat Wiet Benda is overkomen, hoop ik dat alle Raadsleden dit overkomt: verstand komt met de jaren.

Vind je dit een interessant artikel?
Mail het dan door naar anderen, of deel het via social media:
Pin It

Het is niet mogelijk om op dit artikel te reageren.