Weg werk

17 oktober 2010 door Heyta Melssen

Ik wilde een verontwaardigd blog schrijven over verkwisting. Van materiaal, van mankracht, van geld dus. Hoezo bezuinigingen? Wilde ik roepen. Wie verzint zoiets? Dacht ik. Maar ja, toen hoorde ik de waarheid en maakte mijn verontwaardiging over verkwisting plaats voor de verontwaardiging over een in de kiem gesmoord blog.

Dan toch maar. Dit wilde ik schrijven.

Een jaar of drie geleden werd bij ons in de straat de riolering gecontroleerd met een klein rijdend robotje. De verstoppingen en breuken die bij die controle boven water kwamen werden met voortvarende hand gerepareerd. Wekenlang lagen delen van de straat open. Het asfalt werd verwijderd, diepe kuilen werden gegraven, nieuwe stukken riolering ertussen gemonteerd en na deze noeste arbeid werden de gaten weer provisorisch met klinkers dichtgelegd. Niet te netjes, wel snel. Eén van die plekken lag recht voor ons huis en zodoende zaten wij de afgelopen jaren met rinkelende ramen en rammelende pannen zodra een voertuig zwaarder dan een smartje met grote vaart vanaf het kruispunt naar beneden denderde.

Tot afgelopen woensdag. De straat werd afgezet, acht mannen in oranje pakken haalden de klinkers weg, asfalt werd gestort en met flink kabaal door een wals aangestampt. Wat een stilte opeens!

Tot vanmorgen. De straat was al afgezet, waarover later meer. Met flink kabaal werd het pas gelegde asfalt weggefreesd waarna een kraanwagen grote plakken als speculaas uit de weg plukte, op een vrachtauto gooide en weer wegreed. Ja? Dus? En?

Een paar uur later stonden er weer acht mannen in oranje pakken voor de deur. Een vrachtwagen stortte warm asfalt, de mannen harkten het netjes bij elkaar en met flink kabaal stampte een wals het weer aan.

Begrijp je mijn verontwaardiging? Wat een onzin. Dacht ik. Gewapend met camera liep ik naar buiten om deze zinloze handeling tot in de puntjes vast te leggen en er een vlammend blog over te schrijven.

Helaas sprak ik een van de mannen aan, en dat had ik beter niet kunnen doen. Want de verklaring was heel simpel. Afgelopen woensdag hadden zij (het waren inderdaad dezelfde) de onderlaag gelegd met daaroverheen een tijdelijke laag om de boel te beschermen. Nadat de onderlaag goed gedroogd was, werd vandaag de tweede laag er overheen gelegd. Simpel. Tja. Daar ging mijn verontwaardiging.

Overigens hadden wij gedacht een lekker rustig weekend te hebben maar ook dat valt tegen. Het hele weekend zou het drukke kruispunt met de St. Anna zijn afgesloten omdat er nieuwe stoplichten zouden komen. Lekker rustig, dachten wij. Geen verkeer langs het huis. 48 uur lang stilte. Maar daar kwam gisteravond al snel een einde aan. Want niet alleen de stoplichten, ook het wegdek wordt vernieuwd. En niet alleen overdag, nee, de 24-uurs economie draait door, zeker in de wegenbouw.

Het leverde wel fraaie beelden op. Grommende behomots verslonden het asfalt dat zij daarna in een fraaie stroom op ronkende bonkende vrachtwagens spuwden. Bij wijze van signaal of iemand door mocht rijden toeterden ze kort. Maar wel vaak. En de hele nacht door.

En ook qua langsrijdend verkeer is het, buiten de walsen en de vrachtwagens met asfalt, een komen en gaan. Want hoewel de straat duidelijk is afgezet met een groot bord waarop staat dat het doorgaand verkeer gestremd is, denken de meeste automobilisten dat dit niet voor hen zal gelden. Zodat zij dus precies voor onze deur tot de ontdekking komen dat dit wel zo is, en enkele meters verderop moeten keren. Waardoor zij dus niet één maar twee keer langsrijden. De tweede keer duidelijk geïrriteerd met een flinke dot gas.

Nou maar hopen dat het kruispunt weer snel opengaat……

Daar gaat het nieuw gelegde asfalt.

Toch altijd knap hoe iemand met zo’n grote happer kan manoevreren.

Als een enorme plak versgebakken speculaas tilt hij de bovenlaag op.

Toch zonde van zo’n fraaie asfaltlaag.

Ach ….. omgevallen stoplichtje.

Een asfaltslurpende behomoth.

En hij was niet alleen.

Voor de jongens onder ons: een fraai stukje meccano of technisch lego.

Vind je dit een interessant artikel?
Mail het dan door naar anderen, of deel het via social media:
Pin It

Het is niet mogelijk om op dit artikel te reageren.